Sahih Muslim, hadisi na 31
An rawaito daga Abu Hurairah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga Muslim har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Zuhayr ibn Harbya ruwaito wa Muslimزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Umar ibn Yunus al‑Hanafiعُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ
- 3Ikrima ibn Ammarعِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
- 4Abu Kathirأَبُو كَثِيرٍ
- 5Abu Hurayraأَبُو هُرَيْرَةَ
- 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبُو هُرَيْرَةَ " . فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " مَا شَأْنُكَ " . قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلاَءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ " يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ " اذْهَبْ بِنَعْلَىَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلاَنِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ . فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلاَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ . فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَىَّ فَخَرَرْتُ لاِسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَىَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لاِسْتِي قَالَ ارْجِعْ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ . قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَلاَ تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَخَلِّهِمْ " .
Zuhayr bin Harb ya ba ni labari, Umar bin Yunus al-Hanafi ya ba mu labari, Ikrimah bin Ammar ya ba mu labari, ya ce: Abu Kathir ya ba ni labari, ya ce: Abu Hurairah ya ba ni labari, ya ce: Mun kasance mun zauna a kewayen Manzon Allah ﷺ, tare da mu akwai Abu Bakr da Umar a cikin jama'a. Sai Manzon Allah ﷺ ya tashi daga tsakaninmu ya yi jinkiri, muka ji tsoron cewa an katange shi daga gare mu. Mun firgita muka tashi, ni ne na farkon da ya firgita. Na fita ina neman Manzon Allah ﷺ har na zo wani bango na gidan Ansar, na Banu an-Najjar. Na zagaya shi ina neman kofa amma ban samu ba. Sai ga wani rafi (Rabi') yana shiga cikin bangon daga wani rijiya a waje. Na dunkule kaina kamar yadda yanyawa ke dunkulewa, sai na shiga wurin Manzon Allah ﷺ. Ya ce:
"Abu Hurairah?" Na ce: "Ee, Ya Manzon Allah." Ya ce: "Me ya same ka?" Na ce: "Kana tsakaninmu, sai ka tashi ka yi jinkiri, muka ji tsoron an katange ka daga gare mu. Mun firgita, ni ne na farkon da ya firgita. Na zo wannan bangon na dunkule kaina kamar yanyawa, kuma waɗannan mutanen suna bayana." Ya ce: "Ya Abu Hurairah," ya ba ni takalmansa biyu. Ya ce: "Ka je da waɗannan takalmaina biyu, duk wanda ka sadu da shi a bayan wannan bangon wanda yake shaidar cewa babu abin bautawa sai Allah, yayin da zuciyarsa take da cikakken tabbas, ka yi masa bishara ta Aljanna." Na farkon da na sadu da shi shine Umar. Ya ce: "Mene ne waɗannan takalmi biyu, Ya Abu Hurairah?" Na ce: "Waɗannan takalman Manzon Allah ﷺ ne. Ya aiko ni da su cewa duk wanda na sadu da shi yana shaidar cewa babu abin bautawa sai Allah, yayin da zuciyarsa take da cikakken tabbas, in yi masa bishara ta Aljanna." Sai Umar ya buga hannunsa a tsakanin nonuwana, na faɗi a kan gindina. Ya ce: "Ka koma, Ya Abu Hurairah!" Sai na koma wurin Manzon Allah ﷺ ina kuka mai karfi. Umar ya biyo ni baya, yana nan a bayana. Manzon Allah ﷺ ya ce mini: "Me ya same ka, Ya Abu Hurairah?" Na ce: "Na sadu da Umar na gaya masa abin da ka aiko ni da shi. Sai ya buga tsakanin nonuwana na faɗi a kan gindina, ya ce in koma." Manzon Allah ﷺ ya ce masa: "Ya Umar, me ya sa ka yi hakan?" Ya ce: "Ya Manzon Allah, mahaifina da mahaifiyata sun zama garkuwa gare ka! Shin ka aiki Abu Hurairah da takalmanka cewa duk wanda ya sadu da shi yana shaidar cewa babu abin bautawa sai Allah, yayin da zuciyarsa take da cikakken tabbas, zai yi masa bishara ta Aljanna?" Ya ce: "Ee." Ya ce: "Kar ka yi hakan, domin ina tsoron mutane su dogara ga hakan kawai su bar aikin kyau. Ka bar su su yi aiki." Manzon Allah ﷺ ya ce: "To, ka bar su."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Imani tana buƙatar yaƙini na zuciya da ayyuka, ba kasala ba.
Abu Huraira ya ba da labarin cewa Annabi ﷺ ya umarce shi ya yi wa wanda ya furta shahadar imani da yaƙini a zuciya busharar Aljanna. Umar ya ji tsoron kada mutane su yi sakaci da ayyukansu na gari saboda haka; Annabi ﷺ ya tabbatar cewa ya kamata su ci gaba da aiki.
Babu abin bautawa da gaskiya sai Allah.
Imani na gaskiya kuma tabbatacce a zuciya, ba kalmomi a kan harshe kawai ba.
Mutum ya ɗauka cewa ya tsira, saboda haka ya daina biyayya ga Allah da aikata ayyukan alheri.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa shahadar imani ta gaskiya tushe ce ta fatan Aljanna, amma ba izinin yin sakaci ba ce. Umar ya nuna haɗarin da ke tattare da fahimtar wannan alƙawari ba daidai ba; Annabi ﷺ ya tabbatar cewa mutane su ci gaba da aiki. Saboda haka, wannan ruwaya ta haɗa fata ga rahamar Allah da alhakin aikata alheri da biyayya.
- Furta shahadar imani kana fahimtarta kuma kana gaskatawa da ita da zuciya ɗaya, sannan ka rayu bisa ma’anarta.
- Ka bar fatan rahamar Allah ya ƙarfafa ka wajen aikata alheri, ba wajen jinkirtawa ko kasala ba.
- Ka isar da alƙawuran addini tare da sharuɗɗansu da mahallinsu domin kada a fahimce su ba daidai ba.
Wannan ruwaya ta gabatar da shahadar imani da biyayya a matsayin hanyoyin samun Aljanna, kuma hakan yana taimaka wa fahimtar alƙawarin da ke cikin wannan hadisi.
Sahih Muslim · #30 (Sahih)Ruwayar ta haɗa imani da makomar mumini ta ƙarshe, saboda haka ta dace a matsayin ƙarin bayani.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.