Sahih Muslim, hadisi na 4353
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنْ هُشَيْمٍ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَاجْتَوَوْهَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ شِئْتُمْ أَنْ تَخْرُجُوا إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَتَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا " . فَفَعَلُوا فَصَحُّوا ثُمَّ مَالُوا عَلَى الرِّعَاءِ فَقَتَلُوهُمْ وَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَسَاقُوا ذَوْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي أَثْرِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ وَتَرَكَهُمْ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا
Yahya ibn Yahya At-Tamimi da Abu Bakr ibn Abi Shaybah sun ruwaito mana duka biyun daga Hushaym — kuma kalmar ta Yahya ce — ya ce: Hushaym ya ba mu labari, daga Abdul-Aziz ibn Suhayb da Humayd, daga Anas ibn Malik, cewa wasu mutane daga kabilar Uraina sun zo wurin Rasûlullah ﷺ a Madina, amma sai suka kasa jure yanayin can. Sai Rasûlullah ﷺ ya ce musu: 'Idan kuna so, ku fita zuwa wurin rakuman sadaka ku sha madararsu da fitsarinsu.' Suka yi hakan suka warke. Daga nan sai suka kai hari kan makiyayan, suka kashe su, suka ridda daga Musulunci, suka kuma kori rakuman Rasûlullah ﷺ. Labarin ya isa ga Annabi ﷺ, sai ya aika mutane a bayansu. An kawo su gare shi. Sai ya yanke hannayensu da kafafunsu, ya hura musu idanu, ya bar su a harra har sun mutu.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya sa aka hukunta masu kisan kai, fashi da ridda.
Wata ƙungiya daga kabilar ‘Urayna ta zo Madina, sai yanayin garin ya sa suka kamu da rashin lafiya. Bayan sun warke ta hanyar shan madara da fitsarin raƙuman zakka, suka kashe makiyayan, suka kwashe raƙuman, suka kuma juya baya ga Musulunci. Annabi ﷺ ya sa aka neme su aka kuma hukunta su.
Sadaka ta wajibi; a nan ana nufin raƙuman da aka ware don zakka.
Ta’addanci da makami da fashi da ke barazana ga lafiyar mutane.
Diyya: kuɗin fansa da ake biyan waɗanda aka cutar ko iyalansu a wasu yanayi.
Malaman gargajiya suna tattauna wannan lamari a ƙarƙashin dokokin ḥirāba, kisan kai da ramuwar gayya. Sun fahimci cewa hukuma tana bincike da hukunta manyan laifuffukan tashin hankali; ba a bar wa mutane su ɗauki doka a hannunsu ba. Malamai sun bambanta ra’ayi kan yadda ya kamata a aiwatar da hukuncin da aka ambata da kuma dangantakar laifuffukan da hukuncin. Mazhabobin Sunni huɗu suna ɗora irin waɗannan shari’o’i ƙarƙashin ikon alƙali ko hukuma, tare da bin ƙa’idojin shaida da sharuɗɗan shari’a. Wannan lamari ba izini ba ne ga mutane su hukunta wasu ko su yi amfani da tashin hankali.
- A bar binciken manyan laifuffuka da hukunta masu laifin ga alƙalai da hukumomin gwamnati masu izini.
- A kare mutane da dukiyoyinsu, kuma a kai rahoton hare-haren tashin hankali ga hukumomin da suka dace nan take.
- A karanta labaran hukuncin tarihi bisa mahallin dokokinsu, kada a taɓa amfani da su don halatta ɗaukar doka a hannu.
Wannan ruwaya sahih ce, ta zo ta wata hanyar ruwaya daban, kuma tana ƙunshe da ƙarin bayani game da ƙungiyar da hukuncin da aka yi musu.
Sahih Muslim · #4352 (Sahih)Wannan ingantacciyar hanyar ruwaya ita ma tana ba da labarin marasa lafiyar ‘Urayna, kisan makiyayan da kwashe raƙuman.
Sahih al-Bukhari · #233 (Sahih)Anas ya kuma bayyana a nan cewa an tura wasu mutane daga kabilar ‘Ukl wurin raƙuma, daga baya kuma suka far wa makiyayan.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.