Sahih Muslim, hadisi na 4572
An rawaito daga Salama ibn al-Akwa. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Salama ibn al-Akwa
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَوَازِنَ فَبَيْنَا نَحْنُ نَتَضَحَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَأَنَاخَهُ ثُمَّ انْتَزَعَ طَلَقًا مِنْ حَقَبِهِ فَقَيَّدَ بِهِ الْجَمَلَ ثُمَّ تَقَدَّمَ يَتَغَدَّى مَعَ الْقَوْمِ وَجَعَلَ يَنْظُرُ وَفِينَا ضَعْفَةٌ وَرِقَّةٌ فِي الظَّهْرِ وَبَعْضُنَا مُشَاةٌ إِذْ خَرَجَ يَشْتَدُّ فَأَتَى جَمَلَهُ فَأَطْلَقَ قَيْدَهُ ثُمَّ أَنَاخَهُ وَقَعَدَ عَلَيْهِ فَأَثَارَهُ فَاشْتَدَّ بِهِ الْجَمَلُ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ عَلَى نَاقَةٍ وَرْقَاءَ . قَالَ سَلَمَةُ وَخَرَجْتُ أَشْتَدُّ فَكُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ النَّاقَةِ . ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ فَلَمَّا وَضَعَ رُكْبَتَهُ فِي الأَرْضِ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَضَرَبْتُ رَأْسَ الرَّجُلِ فَنَدَرَ ثُمَّ جِئْتُ بِالْجَمَلِ أَقُودُهُ عَلَيْهِ رَحْلُهُ وَسِلاَحُهُ فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مَعَهُ فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ " . قَالُوا ابْنُ الأَكْوَعِ . قَالَ " لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ " .
Zuhayr ibn Harb ya ba mu labari, Umar ibn Yunus al-Hanafi ya ba mu labari, Ikrimah ibn Ammar ya ba mu labari, Iyas ibn Salamah ya ba ni labari, mahaifina Salamah ibn al-Akwa' ya ba ni labari: Mun yi yaƙin Hawazin tare da Rasûlullah ﷺ. Yayin da muke cin abincin safe tare da Rasûlullah ﷺ, sai wani mutum ya zo yana hawan raƙumi ja. Ya sa raƙumin ya kwanta, ya ciro igiya daga marmarinsa ya ɗaure raƙumin. Sannan ya zo ya ci abinci tare da mutane yana kallo-kallo. Ya ga rauninmu, cewa wasu daga cikinmu ba su da abin hawa kuma suna tafiya ƙafa. Sai ya fita ya gudu zuwa ga raƕuminsa, ya warware igiyar, ya sa shi ya kwanta, ya hau ya tuka shi ya gudu. Wani mutum mai hawan raƙuma mai launin toka ya bi shi. Salamah ya ce: Ni ma na gudu har na kai kusa da cinyar raƙumar. Na ci gaba har na kai kusa da cinyar raƙumin, sannan na rike igiyar hancinsa na sa shi ya kwanta. Da ya sanya gwiwarsa a ƙasa, na tsage takobina na buga kansa, sai ya faɗi. Na dawo da raƙumin ina jan shi tare da kayansa da makaminsa. Rasûlullah ﷺ ya taho don saduwa da ni tare da mutane, ya ce: 'Wa ya kashe mutumin?' Sun ce: 'Ibn al-Akwa.' Ya ce: 'Dukiyarsa gaba ɗaya ta zama masa.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Salama ya bi wani abokin gaba da ke gudu, ya kuma samu kayan yaƙinsa a matsayin ganima.
Wata ƙabilar Larabawa da Musulmi suka yi yaƙi da ita a zamanin Annabi ﷺ.
Kayan mutum na musamman da maƙiyin da aka kashe yake ɗauke da su, kamar abin hawansa, makamansa da kayansa.
Igiya ko madauri da ake ɗaurawa a kan kan raƙumi domin a iya jagorantar dabbar.
Malaman farko sun fahimci daga wannan cewa mayaƙin da ya kayar da maƙiyi zai iya samun kayan mutumin na musamman a matsayin sulab, kamar yadda Annabi ﷺ ya yanke hukunci a wannan lamari. Malaman fikihu suna tattauna takamaiman sharuɗɗa da ko ana buƙatar umarnin shugaba; wannan hadisin shi kaɗai ba izini ba ne na amfani da ƙarfi ko karɓar ganimar yaƙi ba tare da bin ƙa'idojin Musulunci da suka dace ba.
- A lokacin da barazana ta taso, ka kasance a faɗake kuma ka sanar da waɗanda abin ya shafa nan da nan game da abubuwan da ake zargi.
- Kada ka yi amfani da ƙarfi da kanka; ka bi doka da shugabancin da ke da iko.
- Ku fayyace yarjejeniya kan mallaka da lada domin ƙoƙari kada ya jawo saɓani.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.