Sahih Muslim, hadisi na 4598
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ نُمَيْرٍ، قَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ . رَمَاهُ فِي الأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلاَحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنَ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلاَحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَأَيْنَ " . فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ .
Abu Bakr bin Abi Shaibah da Muhammad bin Al-Ala' Al-Hamdani sun ba mu labari, duka biyun daga Ibn Numayr. Ibn Al-Ala' ya ce: Ibn Numayr ya ba mu labari, Hisham ya ba mu labari, daga wajen mahaifinsa, daga wajen A'isha, ta ce: An raunata Sa'd a ranar Yaƙin Handaki. Wani mutumi daga ƙabilancin Quraish mai suna Ibn Al-Ariqah ne ya harbe shi da kibiya ta huda jijiyar hannunsa. Sai Rasûlullah ﷺ ya masa tenti a cikin masallaci don ya ziyarte shi kusa. Lokacin da Rasûlullah ﷺ ya dawo daga Handaki, ya ajiye makaminsa ya yi wanka. Sai Jibril ya zo gare shi yana girgizar ƙura daga kansa, ya ce: 'Ka ajiye makamai? Wallahi mu ba mu ajiye makamanmu ba. Fito zuwa gare su!' Rasûlullah ﷺ ya ce: 'A ina?' Sai ya nuna zuwa ga Banu Quraiza. Rasûlullah ﷺ ya yi yaƙi da su, suka yarda da hukuncin Rasûlullah ﷺ. Rasûlullah ﷺ ya mayar da hukuncinsu ga Sa'd. Sa'd ya ce: 'Zan yanke musu hukunci cewa a kashe mayaƙansu, a ɗauki mata da yara a matsayin bayi, kuma a raba dukiyarsu.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Bayan Yaƙin Haƙaƙe, Annabi ﷺ ya nufi yaƙar Banu Qurayza.
Bayan Yaƙin Haƙaƙe, Sa’d ibn Mu’adh ya ji rauni. Da Annabi ﷺ ya dawo ya ajiye makamansa, Jibrilu ya umurce shi da ya nufi Banu Qurayza. Bayan sun miƙa wuya, ya miƙa hukuncin lamarin ga Sa’d.
Yaƙin da Musulmi suka kare Madina da haƙa rami domin hana rundunonin maƙiya masu haɗin gwiwa shiga.
Wata ƙabilar Yahudawa a Madina da ta shiga cikin abubuwan da suka faru a lokacin Yaƙin Haƙaƙe.
Matakin da Sa’d ibn Mu’adh ya yanke game da ƙungiyar da ta miƙa wuya.
Malaman gargajiya suna tattauna wannan ruwaya a mahallin yaƙin Banu Qurayza da kuma ikon Annabi ﷺ na ɗora wa Sa’d alhakin yanke hukunci. Hukuncin Sa’d ya shafi mayaƙan da sakamakon da ya shafi al’ummarsu a wannan takamaiman yanayi na tarihi; ba izini ba ne ga mutane su yi amfani da ƙarfi. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu suna ɗaukar hukunce-hukuncen yaƙi a matsayin al’amuran hukuma mai iko da nazarin shari’a, ba ayyukan da mutum zai yi da kansa ba.
- A kula da marasa lafiya da waɗanda suka ji rauni, kamar yadda Annabi ﷺ ya sa aka kula da Sa’d a kusa da shi.
- A rikice-rikice masu tsanani, a nemi mai yanke hukunci mai iko kuma mai adalci; kada mutum ya ɗauki fansa da kansa.
- A nazarci yaƙe-yaƙen tarihi tare da la’akari da mahallinsu, kuma kada a yi amfani da su ba tare da mahallin ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.