Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3607
An rawaito daga Uthman ibn Affan. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Uthman ibn Affan
Riwayar
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ سَمِعْتُ حُصَيْنَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ جَاوَانَ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ خَرَجْنَا حُجَّاجًا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَنَحْنُ نُرِيدُ الْحَجَّ فَبَيْنَا نَحْنُ فِي مَنَازِلِنَا نَضَعُ رِحَالَنَا إِذْ أَتَانَا آتٍ فَقَالَ إِنَّ النَّاسَ قَدِ اجْتَمَعُوا فِي الْمَسْجِدِ وَفَزِعُوا . فَانْطَلَقْنَا فَإِذَا النَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَى نَفَرٍ فِي وَسَطِ الْمَسْجِدِ وَإِذَا عَلِيٌّ وَالزُّبَيْرُ وَطَلْحَةُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ فَإِنَّا لَكَذَلِكَ إِذْ جَاءَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ عَلَيْهِ مُلاَءَةٌ صَفْرَاءُ قَدْ قَنَّعَ بِهَا رَأْسَهُ فَقَالَ أَهَا هُنَا عَلِيٌّ أَهَا هُنَا طَلْحَةُ أَهَا هُنَا الزُّبَيْرُ أَهَا هُنَا سَعْدٌ قَالُوا نَعَمْ . قَالَ فَإِنِّي أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِي فُلاَنٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ " . فَابْتَعْتُهُ بِعِشْرِينَ أَلْفًا أَوْ بِخَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ أَلْفًا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " اجْعَلْهَا فِي مَسْجِدِنَا وَأَجْرُهُ لَكَ " . قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يَبْتَاعُ بِئْرَ رُومَةَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ " . فَابْتَعْتُهُ بِكَذَا وَكَذَا فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ قَدِ ابْتَعْتُهَا بِكَذَا وَكَذَا . قَالَ " اجْعَلْهَا سِقَايَةً لِلْمُسْلِمِينَ وَأَجْرُهَا لَكَ " . قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَظَرَ فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ فَقَالَ " مَنْ جَهَّزَ هَؤُلاَءِ اللَّهُ غَفَرَ لَهُ " . يَعْنِي جَيْشَ الْعُسْرَةِ فَجَهَّزْتُهُمْ حَتَّى مَا يَفْقِدُونَ عِقَالاً وَلاَ خِطَامًا . قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ . قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ .
Isahaka bn Ibrahima ya ba mu labari, ya ce: Abdullah bn Idris ya sanar da mu, ya ce: Na ji Husain bn Abdur-Rahman yana ruwaito daga Amr bn Jawan, daga Al-Ahnaf bn Qais, ya ce: Mun fito don aikin Hajji muka zo Madina muna son yin Hajji. Yayin da muke a gidajenmu muna sauke kayanmu, sai wani ya zo mana ya ce: 'Mutane sun taru a Masallaci kuma sun firgita.' Sai muka tafi muka ga mutane sun taru wajen wasu a tsakiyar Masallaci, a cikinsu akwai Ali, Az-Zubair, Talhah da Sa'd bn Abi Waqqas. Yayin da muke haka, sai Usman bn Affan ya zo sanye da wando mai launin rawaya wanda ya rufe kansa da shi. Ya ce: 'Shin Ali yana nan? Shin Talhah yana nan? Shin Az-Zubair yana nan? Shin Sa'd yana nan?' Suka ce: 'Ee.' Ya ce: 'Ina rokon ku da Allah wanda babu abin bautawa face Shi, shin kun sani cewa Rasûlullah ﷺ ya ce:
"Wanda zai sayi Mirbad na Banu fulan, Allah zai gafarta masa"? Sai na saya shi da dubu ashirin ko dubu ashirin da biyar, sannan na je wurin Rasûlullah ﷺ na ba shi labari, ya ce: "Sa shi ya zama bangaren Masallacinmu kuma ladan shi naka ne"?' Suka ce: 'Ya Allah, ee.' Ya ce: 'Ina rokon ku da Allah wanda babu abin bautawa face Shi, shin kun sani cewa Rasûlullah ﷺ ya ce: "Wanda zai sayi Rijiyar Rumah, Allah zai gafarta masa"? Sai na saya ta da filan da filan, na je wurin Rasûlullah ﷺ na ce: Na saya ta da filan da filan. Ya ce: "Sa ta zama wurin sha na Musulmai kuma ladan ta naka ne"?' Suka ce: 'Ya Allah, ee.' Ya ce: 'Ina rokon ku da Allah wanda babu abin bautawa face Shi, shin kun sani cewa Rasûlullah ﷺ ya kalli fuskokin jama'a ya ce: "Wanda zai shirya wa waɗannan, Allah zai gafarta masa" — yana nufin Sojojin Al-'Usrah (Tabuk) — sai na shirya musu har basu rasa igiya ko sarƙar raƙumi?' Suka ce: 'Ya Allah, ee.' Ya ce: 'Ya Allah, ka yi shaida; Ya Allah, ka yi shaida.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Usman ya bayar da dukiya don amfanin da zai dawwama, kuma ya tanadi kayan aikin rundunar Tabuk.
Wurin fili da ake shimfiɗa dabino don ya bushe.
Dukiyar da ake warewa har abada don wata manufa mai amfani, ta yadda kuɗin shigarta ko amfaninta zai amfani mutane.
Rundunar da aka tanada don yaƙin Tabuk, wanda aka sani da yaƙin mawuyacin hali.
Malamai sun fahimta daga wannan cewa sayen dukiya da ware ta har abada don amfanin jama'a wani nau'i ne na sadaka mai falala. Faɗaɗa masallaci da samar da ruwa misalai ne na zahiri na sadakar da amfaninta ke ci gaba. Haka kuma, ana yabon tallafa wa buƙatun jama'a, kamar tanadar kayan aikin runduna. Riwayar tana kuma jaddada cewa lada tana nan a wurin Allah, ko da mutum ya bayar da dukiyarsa don wata manufa ta gama-gari.
- Ba da gudummawa ga abubuwan more rayuwa na dindindin, kamar wurin samun ruwa ko sararin amfani na bai ɗaya.
- Tallafa wa muhimman ayyukan al'umma da kuɗi, lokaci ko kayan aiki masu amfani.
- Ka tsarkake niyyarka kuma ka nemi lada daga Allah, ba yabon jama'a ba.
Wannan riwaya sahih ce, ta zo ta wata hanyar ruwaya mai alaƙa, kuma tana goyon bayan labarin gudummawar Usman.
Sunan an-Nasa'i · #3608 (Sahih)Wannan riwaya sahih tana cikin littafi ɗaya kuma tana ƙara bayani game da abubuwan da suka faru game da Usman.
Sunan an-Nasa'i · #3594 (Sahih)Wannan riwaya sahih tana bayyana cewa Annabi ﷺ bai bar dukiya a matsayin gado ba, sai dai an ware dukiyarsa a matsayin sadaka.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.