Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3964
An rawaito daga Aishah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aishah
Riwayar
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُسْلَّمٍ الْمِصِّيصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ قَالَتْ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي فَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً " . قَالَتْ لاَ . قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ . قَالَ " فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُهُ أَمَامِي " . قَالَتْ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي فِي صَدْرِي لَهْدَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . رَوَاهُ عَاصِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَائِشَةَ عَلَى غَيْرِ هَذَا اللَّفْظِ .
Yusuf bin Sa'id bin Muslim Al-Missisi ya ba mu labari, ya ce: Hajjaj ya ba mu labari, daga Ibn Juraij, ya ce: Abdullah bin Abi Mulaikah ya sanar da ni cewa ya ji Muhammad bin Qais bin Makhramah yana cewa: Na ji Aishah tana ba da labari ta ce: 'Shin ba zan ba ku labari game da ni da Annabi ﷺ ba?' Muka ce: 'Ee.' Ta ce: 'A lokacin da dare na ya zo wanda shi—wato Annabi ﷺ—yake tare da ni, ya dawo, ya ajiye takalmansa kusa da kafafunsa, ya ajiye rigarsa ta sama (Rida'), ya shimfiɗa gefen wando nasa (Izar) a kan gadonsa. Bai daɗe ba har sai ya yi zaton na yi barci. Sai ya saka takalmansa a hankali, ya ɗauki Rida' ɗinsa a hankali, ya buɗe kofa a hankali, ya fita ya rufe ta a hankali. Na sa rigata a kai, na ɗauki mayafi, na sa Izar ɗina, sai na bi shi har ya isa Al-Baqi'. Ya ɗaga hannuwansa sau uku ya tsaya dogon lokaci. Sannan ya juya ya dawo, ni ma na juya na dawo; ya yi gaggawa, ni ma na yi gaggawa; ya yi gudu, ni ma na yi gudu; ya kara gudu, ni ma na kara gudu. Na riga shi na shiga gida. Da zarar na kwanta kawai sai ya shigo ya ce:
"Me ke da ki, Aishah? Me ya sa kike numfashi mai wahala?" Na ce: "Babu." Ya ce: "Ko dai za ki faɗa min ko kuma Allah Mai Sanin Boyayyun Abuubuwa zai faɗa min." Na ce: "Ya Rasulun Allah, mahaifina da mahaifiyata sun zama sadauki gare ka," sai na ba shi labarin. Ya ce: "To kai ce bakar inuwar da na gani a gabana?" Na ce: "Ee." Ta ce: Sai ya buga mini kirji bugun da ya ciwo, ya ce: "Kin yi zaton Allah da Manzonsa za su zalunce ki?" Na ce: "Komai da mutane suka ɓoya, Allah ya sani." Ya ce: "Ee," ya ce: "Jibril AS ya zo mini a lokacin da kuka ganina ina fita, amma bai shigo wurinki ba saboda kun riga kun cire tufafinku. Ya kirani a ɓoye don kada ku ji, na amsa masa a ɓoye. Na yi zaton kun yi barci kuma ban so in farka ku, na kuma ji tsoron kada ku ji kaɗaici. Ya umurce ni in je ga mutanen Al-Baqi' in roƙi gafara musu." Asim ya ruwaito daga Abdullah bin Amir daga Aishah da wata sigar magana daban da wannan.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya roƙi gafara ga waɗanda suka rasu a al-Baqi‘.
Makabartar Madina inda aka binne sahabbai da dama da sauran Musulmi.
Roƙon Allah Ya gafarta wa mutum zunubansa.
Sunaye biyu na Allah: Ya san har ma da abin da mutane ke ɓoyewa, kuma Yana mu’amala da su cikin tausayi.
Malamai sun fahimta daga wannan riwaya cewa ana so a roƙi Allah Ya gafarta wa Musulman da suka rasu, kuma Annabi ﷺ ya yi hakan a al-Baqi‘. Riwayar ta kuma nuna kulawarsa ga A’isha: ya fita a hankali don kada ya tashe ta, sannan ya bayyana mata dalilin tafiyarsa. An kawo tsawatarwarsa ne cikin yanayin da ya faru, kuma ba ta zama hujjar halatta cutar da miji ko mata ba.
- A kai a kai ka roƙi Allah Ya gafarta wa danginka da suka rasu da sauran Musulmi.
- Ka bayyana wa abokin zamanka cikin natsuwa dalilin da ya sa za ka fita, kuma ka kula da yadda yake ji.
- Idan ka fahimci wani abu ba daidai ba, ka nemi bayani kafin ka yanke hukunci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.