Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3963
An rawaito daga Aishah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aishah
Riwayar
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ إِزَارَهُ عَلَى فِرَاشِهِ وَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي فَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ وَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ وَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ رَابِيَةً " . قَالَ سُلَيْمَانُ حَسِبْتُهُ قَالَ حَشْيَا قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ " أَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي لَهْدَةً فِي صَدْرِي أَوْجَعَتْنِي . قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ وَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَظَنَنْتُ أَنَّكِ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . خَالَفَهُ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ .
Sulaiman bin Dawud ya ba mu labari, ya ce: Ibn Wahb ya ba mu labari, ya ce: Ibn Juraij ya ba ni labari, daga Abdullah bin Kathir, cewa ya ji Muhammad bin Qais yana cewa: Na ji Aishah tana cewa:
"Shin ba zan faɗa muku game da Annabi ﷺ da kaina ba?" Muka ce: "Ee." Ta ce: "A lokacin da dare na ya zo, ya shigo, ya ajiye takalmansa a gefen ƙafafunsa, ya ajiye Rida' ɗinsa (tufafin sama), ya shimfiɗa Izar ɗinsa (tufafin ƙasa) a gadonsa. Bai daɗe ba har sai ya yi zaton na yi barci. Sai ya saka takalmansa a hankali, ya ɗauki Rida' ɗinsa a hankali, ya buɗe ƙofa a hankali, ya fita ya rufe ta a hankali. Na sa rigata a kai na, na ɗauki mayafi, na sa Izar ɗina, sai na bi shi har ya isa Al-Baqi'. Ya ɗaga hannuwansa sau uku ya tsaya dogon lokaci. Sannan ya dawo ni ma na dawo; ya yi sauri ni ma na yi sauri; ya yi gudu ni ma na yi gudu; na riga shi na shiga gida. Da zarar na kwanta sai ya shigo ya ce: 'Ya Aishah, me ya sa kike numfashi mai karfi?' (Sulaiman ya ce: Ina tsammanin ya ce 'numfashin ya yanke'). Ya ce: 'Ko dai ki faɗa mini, ko kuma Mai Sanin Sirri Mai Bayani Zai faɗa mini.' Na ce: 'Ya Manzon Allah, mahaifina da mahaifiyata sun zama sadauki gare ka,' na faɗa masa labarin. Ya ce: 'Shin ke ce bakar inuwar da na gani a gabana?' Na ce: 'Ee.' Ta ce: 'Ya buga ni a kirji abin da ya yi mini ciwo.' Ya ce: 'Kin yi zaton Allah da Manzonsa za su zalunce ki?' Ta ce: 'Komai da mutane suka ɓoye, Allah Mai Girma da Daraja ya sani.' Ya ce: 'Ee.' Ya ce: 'Jibril ya zo mini a lokacin da kuka ganina ina fita, amma bai shiga wurinki ba saboda kun riga kun cire tufafinku. Ya kirani amma ya ɓuya daga gare ki, na amsa masa amma na ɓuya hakan daga gare ki. Na yi zaton kin yi barci kuma ban so in tada ki, na ji tsoron kada ki ji kadaici. Ya umurce ni in je wurin mutanen Al-Baqi' in roƙi gafara musu.'" Hajjaj bin Muhammad ya saba wa shi, ya ce: Daga Ibn Juraij, daga Ibn Abi Mulaikah, daga Muhammad bin Qais.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi wa mamatan al-Baqi addu’a, kuma ya kula da ‘Aishah.
Makabartar Madina inda aka binne sahabbai da yawa.
Roƙon Allah Ya gafarta zunuban mamata.
Sunaye biyu na Allah da ke nuna cewa babu abin da yake ɓoyuwa gare Shi.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa yana da kyau a roƙi Allah Ya gafarta wa Musulman da suka rasu, kuma ziyarar makabarta tana tare da addu’a. Yadda Annabi ﷺ ya tafi cikin kulawa yana nuna kula da yadda matarsa take ji. Ayyukansa ba ƙa’ida ba ce ta gama-gari cewa mutum ya tafi a ɓoye; riwayar tana ba da labarin wani yanayi na musamman.
- Ka saka Musulman da suka rasu cikin addu’o’inka, kuma ka roƙi Allah Ya gafarta musu.
- A rayuwar yau da kullum, ka kula da yadda abokin zamanka yake ji, kuma ka yi magana cikin tausasawa.
- Idan ka lura da damuwa ko rashin fahimtar juna, ka bayyana abin da ya faru cikin natsuwa, kuma ku saurari juna.
Wannan sahih riwaya ma tana ba da labarin yadda ‘Aishah ta bi Annabi ﷺ zuwa al-Baqi, kuma ta yi ƙarin bayani kan addu’arsa ga mamata.
Sunan an-Nasa'i · #3962 (Sahih)Wannan sahih riwaya ma tana bayyana tafiyar dare zuwa al-Baqi da neman gafara ga mamata.
Sunan an-Nasa'i · #3964 (Sahih)Wannan riwayar tana kawo labari iri ɗaya daga ‘Aishah kuma tana ƙarfafa mahallin ziyarar al-Baqi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.