Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3966
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga an‑Nasa'i har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Harun ibn Muhammad ibn Bakkar ibn Bilalya ruwaito wa an‑Nasa'iهَارُونُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ
- 2Muhammad ibn Isaمُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى
- 3Humayd at‑Tawilحُمَيْدٌ الطَّوِيلُ
- 4Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin.
Riwayar
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى، - وَهُوَ ابْنُ سُمَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا " .
Harunu bn Muhammad bn Bakkar bn Bilal ya ba mu labari, daga Muhammad bn Isa — wanda shine dan Sumay'i — ya ce: Humaidu At-Tawil ya ba mu hadisi, daga Anas bn Malik, daga Annabi ﷺ ya ce:
"An umurce ni da in yi yaƙi da masu haɗa kai da Allah har sai sun yi shahadar cewa babu abin bautawa da gaskiya face Allah kuma Muhammad bawanSa ne kuma Manzonsa. Idan sun yi shahadar cewa babu abin bautawa da gaskiya face Allah kuma Muhammad bawanSa ne kuma Manzonsa, suka yi sallar mu, suka fuskanci Kiblar mu, kuma suka ci dabihunmu, to jininsu da dukiyarsu sun zama haramun a gare mu sai ta hanyar hakki."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Duk wanda ya bayyana musulunci, ana kiyaye rayuwarsa da dukiyarsa, sai dai idan akwai dalili na shari’a.
Mutanen da suke bauta wa wasu abubuwan bauta tare da Allah.
Bangaren sallah da ya fuskanci Ka’aba a Makka.
Wannan yana nufin dalilin da shari’ar Musulunci ta amince da shi, wanda ake bi da shi ta hanyar shari’a da ta dace.
Malaman farko sun bayyana cewa wannan ruwaya ba ta nufin cewa ana iya tilasta wa mutane su shiga addini. Suna fassara ta tare da nassoshin da suka shafi kare rai da dukiya, da kuma dokokin yaƙi da zaman lafiya. Furta kalmar shahada, tare da alamomin zahiri da aka ambata, yana wajabta wa Musulmi su mutunta ran mutum da dukiyarsa; keɓancewa kuwa tana aiki ne kawai idan akwai dalilin shari’a da aka tabbatar, kuma ba a bar wa mutane ɗaiɗaiku su yanke hukunci a kai ba. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu suna kula da irin waɗannan al’amura ƙarƙashin ikon hukumomin da suka cancanta da bin tsarin shari’a.
- Ka kare rayuka, mutunci da dukiyoyin wasu, kuma kada ka ɗauki doka a hannunka.
- Kada ka auna alaƙar mutum da Musulunci bisa zato; ka yi wa mutane adalci.
- Ka bar hukumomin da suka cancanta kawai su tantance keɓancewar shari’a bisa ƙa’idoji ingantattu.
Wannan ruwaya sahihah daga Anas ibn Malik ita ma tana magana ne game da kariyar da mutum yake samu bayan ya furta shahada.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Wannan ruwaya sahihah ta ambaci keɓancewa uku na shari’a daga haramcin zubar da jinin Musulmi, kuma tana taimakawa wajen fayyace jimlar ƙarshe a nan.
Sahih al-Bukhari · #31 (Sahih)Wannan ruwaya sahihah tana jaddada alfarmar rai da wajabcin guje wa amfani da ƙarfi ba tare da kyakkyawan dalili ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.