Sunan an-Nasa'i, hadisi na 4069
An rawaito daga Abdullah ibn Abbas. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Abbas
Riwayar
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فِي سُورَةِ النَّحْلِ { مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ } إِلَى قَوْلِهِ { لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ } فَنُسِخَ وَاسْتَثْنَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ { ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ } وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ الَّذِي كَانَ عَلَى مِصْرَ كَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Zakariyya bn Yahya ya ba mu labari, ya ce: Is-haq bn Ibrahim ya mana hadisi, ya ce: Ali bn Al-Husayn bn Waqid ya sanar da mu, ya ce: Mahaifina ya ba ni labari, daga wajen Yazid An-Nahwi, daga wajen Ikrimah, daga wajen Ibn Abbas, wanda ya ce game da Surar An-Nahl: {
"Wanda ya yi kafirci ga Allah bayan imansa, sai wanda aka tilasta masa...} har zuwa maganarsa: {...suna da azaba mai girma." Sai aka soke wannan hukuncin (nasakh) aka yi ware, Ya ce: {"Sannan lalle Ubangijinka ga waɗanda suka yi hijira bayan an jarabce su, sannan suka yi jihadi suka haƙura, lalle Ubangijinka bayan hakan Mai gafara ne Mai jin ƙai."} Wannan shine Abdullah bn Sa'd bn Abi Sarh wanda ya kasance gwamnan Masar; yana rubutawa Manzon Allah ﷺ, sai Sha'itan ya shawo kansa ya bi masu kafirci. Don haka aka ba da umarnin a kashe shi Ranar Nasara (Fath Makkah), amma Uthman bn Affan ya nemi kariya masa, kuma Manzon Allah ﷺ ya ba shi kariyar.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Gafarar Allah da kariyar da aka bayar su ne jigon wannan tuba.
Ruwayar ta ambaci Abdullah ibn Sa'd ibn Abi Sarh. Bayan ya shiga sahun masu hamayya, an ba da umarnin a kashe shi lokacin da aka ci Makkah. Uthman ibn Affan ya roƙi Annabi ﷺ ya ba shi kariya, kuma aka ba shi kariyar.
Ƙaura zuwa wani wuri domin kiyaye addini da guje wa zalunci.
An fuskantar da mutum da zalunci ko matsin lamba.
Roƙon a ba mutum tsaro da kariya.
Malamai suna danganta ayoyin da aka ambata da tuba, juriya da komawa ga Allah bayan jarrabawa. Labarin yana nuna cewa kariyar Annabi ﷺ tana iya zama aiki na zahiri, kuma ana iya amincewa da roƙon shiga tsakani domin samun tsaro. Wannan nassi ba izini ba ne ga mutane su yi amfani da ƙarfi da kansu: hukunce-hukuncen hukunci da kariya suna hannun hukumomin da suka cancanta, kuma dole ne a tantance su bisa fikihun Musulunci.
- Ka ba wanda ya tuba da gaske dama ya dawo ya kuma fara sabo.
- Idan tashin hankali ya yi barazana, nemi kariya ta hannun amintattun mutane masu iko; kada ka taɓa ɗaukar doka a hannunka.
- Ka yi haƙuri yayin matsin lamba, kuma ka nemi wuri mai aminci da za ka iya gudanar da addininka.
Wannan ruwayar da aka tantance a matsayin sahih ita ma tana magana kan fassarar Ibn Abbas game da ayoyin imani bayan jarrabawa, kuma tana da kusanci da wannan.
Sunan an-Nasa'i · #4070 (Sahih Isnaad)Wannan ruwayar tana da alaƙa da bayani kan kariya da hana zubar da jini a wannan babi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.