Sunan Abi Dawud, hedîsa 232
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Dawud heta Pêxember ﷺ
- 1Musaddadji Abu Dawud re vegotمُسَدَّدٌ
- 2Abd al‑Wahid ibn Ziyadعَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ
- 3Al‑Aflat ibn Khalifaالأَفْلَتُ بْنُ خَلِيفَةَ
- 4Jasra bint Dijajaجَسْرَةُ بِنْتُ دِجَاجَةَ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الأَفْلَتُ بْنُ خَلِيفَةَ، قَالَ حَدَّثَتْنِي جَسْرَةُ بِنْتُ دِجَاجَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، رضى الله عنها تَقُولُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَوُجُوهُ بُيُوتِ أَصْحَابِهِ شَارِعَةٌ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ " وَجِّهُوا هَذِهِ الْبُيُوتَ عَنِ الْمَسْجِدِ " . ثُمَّ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَصْنَعِ الْقَوْمُ شَيْئًا رَجَاءَ أَنْ تَنْزِلَ فِيهِمْ رُخْصَةٌ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ بَعْدُ فَقَالَ " وَجِّهُوا هَذِهِ الْبُيُوتَ عَنِ الْمَسْجِدِ فَإِنِّي لاَ أُحِلُّ الْمَسْجِدَ لِحَائِضٍ وَلاَ جُنُبٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ فُلَيْتٌ الْعَامِرِيُّ .
Musedded ji me re vegot, Ebdulwahîd bin Ziyad ji me re vegot, Eflet bin Xelîfe ji me re vegot: Jesra bint Dîcaje ji min re vegot: Min ji Aişe (razî xwedê be) bihîst ku digot:
"Resûlullah ﷺ hat û dît ku deriyên malên hevalên wî ber bi mizgeftê ve vedibûn. Wî got: 'Van deriyan ji mizgeftê bizivirînin.'" Paşê Pêxember ﷺ ket hundir, lê gel tiştek nekirin bi hêviya ku belkî destûrek (ruxset) were nazilkirin. Paşê ew dîsa hat cem wan û got: "Van deriyan ji mizgeftê bizivirînin, çimkî ez mizgeftê ji bo jina di rewşa mehane de û ji bo kesê cunub helal nakim." Ebû Dawûd dibêje: Ev kes wekî Fuleyt el-Amîrî jî tê zanîn.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji sahabeyan xwest ku deriyên xwe ji mizgeftê dûr ve bikin.
Rewşeke ku tê de divê mirov berî nimêjê gusl, ango şuştina tevahî ya rîtuelî, bike.
Derfetdana derketina ji rêgezekê di rewşeke taybet de.
Zanyar vê vegotina taybet wekî lawaz dinirxînin û ji ber vê yekê bi tena serê xwe qedexeyekê li ser wê ava nakin. Di derbarê mayîna jina di heyzê de li mizgeftê û derbasbûna kesê di rewşa bêpakîya mezin a rîtuelî de ji mizgeftê re, di nav mezhebên fiqhê de cudahî hene. Ew delîlên din û şîroveya wan jî digirin ber çavan; Sahih al-Buxarî 407 nîşan dide ku Aîşe, tevî ku di heyzê de bû, seccadeya nimêjê ji mizgeftê da Pêxember ﷺ.
- Dema tu gotineke olî dinirxînî, ne tenê naverokê, lê bawerbarbûna vegotinê jî kontrol bike.
- Paqijiya asayî ya laş ji rewşa rîtuelî ya ku guslê dixwaze cuda bike.
- Rêzê ji mizgeftê re bigire û ji bo rêzikên taybet li gorî delîlên bawerbar û şîroveyên pisporane yên fiqhê tevbigere.
Ev vegotina sahîh dibêje ku Aîşe, tevî ku di heyzê de bû, seccadeya nimêjê ji mizgeftê da Pêxember ﷺ. Ji ber vê yekê, ew di nirxandina gotina di vegotina lawaz de girîng e.
40 Hadith van an-Nawawi · #23 (Sahih)Ev hedîsa sahîh paqijiyê wekî beşeke girîng a îmanê bi nav dike û ji bo mijara pakîya rîtuelî paşxaneyeke firehtir peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.