Sunan Abi Dawud, hedîsa 36
Ruwayfi ibn Thabit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ruwayfi ibn Thabit hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ - عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، أَنَّ شُيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ، أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ، قَالَ إِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ، عَلَى أَسْفَلِ الأَرْضِ . قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كُومِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كُومِ شَرِيكٍ - يُرِيدُ عَلْقَامَ - فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلآخَرِ الْقَدَحُ . ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرِ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوِ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم مِنْهُ بَرِيءٌ " .
Şeyban el-Qetbanî ragihand ku Mesleme ibn Muxelled, Ruweyfî ibn Sabit wekî walîyê herêma jêrîn a Misirê tayîn kir. Şeyban got: Em bi wî re ji Kum Şerîk ber bi Elqeme ve an jî ji Elqeme ber bi Kum Şerîk ve çûn. Ruweyfî got: Di dema Resûlullah ﷺ de, yek ji me dêveka xwe ji birayê xwe distend bi şertê ku nîvê xenîmetê bide wî û nîvê din jî ji bo xwe bimîne. Her wiha, yek ji me serê tîrê û perr werdigirt û yê din jî darê tîrê wekî para xwe ji xenîmetê distend. Paşê got: Resûlullah ﷺ ji min re got:
"Ey Ruweyfî! Dibe ku tu piştî min demeke dirêj bijî; lewma ji xelkê re bibêje: Kî riyê xwe girê bide, an jî ji bo parastina ji çavnebariyê bendikê li stûyê xwe bike, an jî xwe bi gûyê heywanan an hestî paqij bike, Muhemmed ﷺ ji wî bêzar e û têkiliya xwe jê qut dike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ li dijî xurafeyan û amûrên nepaqij ên ji bo paqijkirinê hişyarî dide.
Girtina bendekê an tilîsmanekê bi mebesta dûrxistina çavê xirab an xerabiyê.
Bikaranîna van tiştan ji bo istincayê, ango paqijkirina piştî bikaranîna tuwaletê.
Girêdan an rêkxistina rîhê wekî kiryarek nerazîkirî; alim di derbarê awayê wê yê rast de nîqaş dikin.
Alim ji vê yekê derdixin ku girtina tilîsmanan ji bo dûrxistina belayê qedexe ye, ji ber ku parastin tenê ji Allah tê xwestin. Herwiha wan rave dikin ku derfet û hestî ji bo istincayê ne guncaw in; rivayetên li ser paqijkirina piştî bikaranîna tuwaletê vê rêgezê zelal dikin. Gotina ku Muhammed ﷺ bi kesekî re têkiliyek tune ye, şermezarkirineke giran e û dixwaze ku mirov ji van kiryaran dûr bikeve, ne ku bê hûrgilî kesek ji Îslamê derxînin. Şirovekarên klasîk behsa rîhê wekî şermezarkirina adeteke taybet dibînin; bê şiroveyên din, sepana wê ya rast nayê giştîkirin.
- Ji Allah bixwaze ku te ji xerabiyê biparêze û xwe dispêre bend an tilîsmanan neke.
- Ji bo paqijkirina piştî bikaranîna tuwaletê amûrên guncaw û paqij bi kar bîne, ne derfet an hestî.
- Heke kiryareke olî ne zelal be, berî ku tu wê bişopînî ji alimêkî pêbawer şirove bixwaze.
Ev rivayeta têkildar heman hişyarî vedibêje û alîkar dibe ku peyama ji Ruwayfi’ re hatiye gotin di çarçoveya xwe de were fêmkirin.
Sunan Abi Dawud · #34 (Sahih)Ev rivayeta sahih bi rêgezên paqijkirina piştî bikaranîna tuwaletê ve girêdayî ye û rave dike ka çima materyalên neguncaw tên redkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.