Sahih al-Bukhari, hedîsa 1
Umar ibn al-Khattab rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umar ibn al-Khattab hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ ، قَالَ : حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، قَالَ : حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Humeydî Ebdullah kurê Zubeir ji me re got: Sufyan ji me re got: Yehya kurê Seîd el-Ensarî ji me re got: Muhemmed kurê Îbrahîm et-Tejmî min agahdar kir ku wî ji Elqeme kurê Weqqas el-Leysî bihîstiye, digot: Min ji Umer kurê Xettab (Xwedê jê razî be) li ser mînberê bihîst, got: Min ji Resûlullah (ﷺ) bihîst, digot:
"Bêguman kirdar bi niyetan in û bêguman ji bo her kesekî tenê tişta ku niyeta xwe pê aniye heye. Êdî yê ku hîcreta wî ji bo dinyayekê be ku bidest bixe an ji bo jinekê be ku pê re bizewice, hîcreta wî tenê ji bo wê tiştê ye ku wî hîcret pê kiriye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Allah her kiryarê li gorî paqijiya niyeta te dinirxîne.
Omer ibn el-Xettab ev gotinên Pêxember ﷺ di dema axaftinekê ya giştî de li ser minberê li Medîneyê vegot û koçberiya ji Mekkeyê ber bi Medîneyê ve wek mînak da — ew fedakariya herî mezin bû ku misilmanên pêşîn kirin.
Biryar an niyeta hişyar di dil de: hem ya ku kiryarekê ji ya din vediqetîne (mînak, nimêja farz ji ya sunnet), hem jî ya ku diyar dike tu kiryarê ji bo kê dikî (îxlas).
Ji Mekkeyê derketin û çûna Medîneyê ji bo baweriyê; bi wateya firehtir, devjêberdana tiştê ku Allah qedexe kiriye.
Îmam Shafi'î û Îmam Ehmed gotin ku ev hadîs sêyek ji tevahiya zanista Îslamê digire, ji ber ku mirov bi dil, ziman û endamên xwe tev digere — û niyeta dilê yekemîn û girîngtirîn zencîre ye. Zanyar ji bo niyetê du fonksiyon cuda dikin: 1. Di hiqûqa Îslamî de (fiqh): niyeta di dil de şertê derbasbûna ibadetên wekî wudu, nimêj, rojî û zekatê ye. 2. Di jiyana baweriyê de (îxlas): kiryarek baş a li derveyî tenê dema ku ji bo Allah tê kirin, ne ji bo navdarî an berjewendiyên dinyayê, li Axiretê xelatê tîne.
- Berî ku dest bi nimêjê bikî, bexşekê bidî an kiryarek baş bikî, ji bo kê ez vê dikim? Bi hişyarî xwe bipirse û ji bo demekê raweste.
- Bîr bîne ku karên rojane jî — kar ji bo malbatê, xwendin an alîkariya kesekî — dibin ibadet, dema tu wan bi niyeta paqij ji bo Allah dikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.