Sahih al-Bukhari, hedîsa 1120
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ali ibn Abdullahji al‑Bukhari re vegotعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Sulayman ibn Abu Muslimسُلَيْمَانُ بْنُ أَبِي مُسْلِمٍ
- 4Tawusطَاوُسٍ
- 5Ibn Abbasابْنَ عَبَّاسٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ أَبِي مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَتَهَجَّدُ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ، لَكَ مُلْكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ الْحَقُّ، وَوَعْدُكَ الْحَقُّ، وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ، وَقَوْلُكَ حَقٌّ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم حَقٌّ، وَالسَّاعَةُ حَقٌّ، اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ، وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ، فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ، أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ـ أَوْ لاَ إِلَهَ غَيْرُكَ ـ ". قَالَ سُفْيَانُ وَزَادَ عَبْدُ الْكَرِيمِ أَبُو أُمَيَّةَ " وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ". قَالَ سُفْيَانُ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ أَبِي مُسْلِمٍ سَمِعَهُ مِنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) hatiye vegotin: Dema ku Pêxember ﷺ şevê radibû da ku nimêja tehecudê bike, wiha digot:
"Ellahumme lekel-hemd, Ente Qeyyîmus-semawati wel-erdî we men fîhînne. We lekel-hemd, leke mulkus-semawati wel-erdî we men fîhînne. We lekel-hemd, Ente Nûrus-semawati wel-erdî. We lekel-hemd, Entel-Heqq, we we'dukel-heqq, we lîqa'uke heqq, we qewlukel-heqq, wel-cennetu heqq, wen-naru heqq, wen-nebiyyûne heqq, we Muhemmedun ﷺ heqq, wes-sa'etu heqq. Ellahumme leke eslemtu, we bîke amantu, we 'eleyke tewekkeltu, we îleyke enebtu, we bîke xasemtu, we îleyke hakemtu, feğfîr lî ma qeddemtu we ma exxertu, we ma esrertu we ma e'lentu, Entel-Muqeddîm we Entel-Mu'exxîr, la îlahe îlla Ente (an jî la îlahe ğayruk)." Sufyan got: Ebdulkerîm Ebû Umeyye ev jî lê zêde kir: "We la hewle we la quwwete îlla billah." Sufyan got: Silêman kurê Ebû Muslim got ku wî ev ji Tawus bihîstibû, ew jî ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma), ew jî ji Pêxember ﷺ.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ nimêja şevê bi pesnê Allah, îmanê îqrar kirin û dua dest pê dikir.
Ewê ku ezman û erd bi rê ve dibe û wan diparêze.
Tewekkul li Allahê kirin û di heman demê de bikaranîna wesayîtên ku di destê te de ne.
Nimêjeke neferz e ku şevê piştî xewê tê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku pêşniyar e mirov di nimêja şevê de pêşî Allah pesn bike û yekbûna wî û rastiya wî îqrar bike, berî ku ji wî lêborîn bixwaze. Ev dua baweriya bi Axiretê bi teslîmiyet, tewakkul û poşmaniyê re dide ber hev. Formulasyonên cuda yên ku hatine veguhastin, wek «Ji bilî Te tu xwedayekî din tune» û «Xwedayekî din ji bilî Te tune», nîşan didin ku her du gotin jî tên qebûlkirin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunî nimêja Teheccudê wek îbadeteke neferz nas dikin; ev rivayet nimûneyeke pêxemberî ya dua ye ku dema mirov ji bo wê radibe tê xwendin.
- Dua ya xwe ya şevê bi pesnê Allah û pejirandina mezinahiya Wî dest pê bike.
- Bîra xwe bîne Axiretê û ji Allah ji bo xeletiyên eşkere û veşartî lêborîn bixwaze.
- Bi teslîmbûna ji Allah re û tobekirina dilsoz, tewakkula xwe li Wî xurt bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.