Sahih al-Bukhari, hedîsa 114
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا اشْتَدَّ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ قَالَ " ائْتُونِي بِكِتَابٍ أَكْتُبُ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ ". قَالَ عُمَرُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم غَلَبَهُ الْوَجَعُ وَعِنْدَنَا كِتَابُ اللَّهِ حَسْبُنَا فَاخْتَلَفُوا وَكَثُرَ اللَّغَطُ. قَالَ " قُومُوا عَنِّي، وَلاَ يَنْبَغِي عِنْدِي التَّنَازُعُ ". فَخَرَجَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ إِنَّ الرَّزِيَّةَ كُلَّ الرَّزِيَّةِ مَا حَالَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ كِتَابِهِ.
Ubeydullah bin Ebdullah ji Îbn Ebbas (r.a.) wiha ragihand: Dema ku êşa Pêxember ﷺ giran bû, ferman kir û got:
"Tiştekî nivîsandinê bînin da ku ez ji we re tiştekî binivîsim ku piştî wê hûn qet rê winda nekin." Lemer Omer (r.a.) got: "Êş bi ser Pêxember ﷺ de serdest e û Kitêba Xwedê li cem me ye; ew ji me re bes e." Li ser vê yekê nêrînên wan cûda bûn û deng û qerebalix zêde bû. Pêxember ﷺ ferman kir: "Rabin herin! Li cem min şer û pevçûn ne rast e." Piştre Îbn Ebbas derket û got: "Bêguman felaketa herî mezin ew bû ku di navbera Nûnerê Xwedê ﷺ û kitêba wî de astengî derket û nehate nivîsandin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema nexweşiya xwe ya dawî de, Pêxember ﷺ tiştekî xwest ku ji bo civaka xwe li ser were nivîsandin.
Bûyer dema ku nexweşiya Pêxember ﷺ girantir bû pêk hat, wekî ku di xwe de rivayetê de tê gotin. Gotinên Ibn Abbas li ser felaketa mezin wek şîroveya wî hatine vegotin; li gorî ravekirina di wergera Îngilîzî de, ew şahidê çavê yê bûyerê nebû.
Tiştek ku dikaribû li ser were nivîsandin, da ku Pêxember ﷺ şîroveyekê tomar bike.
Ji rêberiya rast dûr ketin.
Tevlihevî û guftûgoya ku dema kesên amade xwedî ramanên cuda bûn derket.
Zanyar vê rivayetê wek dersiyeke girîng li ser parastina rêz û aramiyê di hebûna Pêxember ﷺ de nîqaş dikin. Ibn Hacer di şîroveya xwe de dibêje ku Ibn Abbas bi xwe şahidê bûyerê nebû, lê dema ku ew vedigot ev gotin kir. Nivîsê diyar nake ku di nivîsa ku hatibû xwestin de dê bi rastî çi hebe; ji ber vê yekê divê li ser vê mijarê îdîayên qetî neyên kirin.
- Dema di nav civakê de nakokî derdikeve, aramî û rêzê biparêzin.
- Zanîna girîng bi baldarî tomar bikin û bi awayekî pêbawer veguhêzin.
- Li ser naveroka tiştekî ku çavkanî behsa wê nake, îdîayên qetî nekin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.