Sahih al-Bukhari, hedîsa 1338
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعَبْدُ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ، وَتُوُلِّيَ وَذَهَبَ أَصْحَابُهُ حَتَّى إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ، أَتَاهُ مَلَكَانِ فَأَقْعَدَاهُ فَيَقُولاَنِ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ. فَيُقَالُ انْظُرْ إِلَى مَقْعَدِكَ مِنَ النَّارِ، أَبْدَلَكَ اللَّهُ بِهِ مَقْعَدًا مِنَ الْجَنَّةِ ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَيَرَاهُمَا جَمِيعًا ـ وَأَمَّا الْكَافِرُ ـ أَوِ الْمُنَافِقُ ـ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي، كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ. فَيُقَالُ لاَ دَرَيْتَ وَلاَ تَلَيْتَ. ثُمَّ يُضْرَبُ بِمِطْرَقَةٍ مِنْ حَدِيدٍ ضَرْبَةً بَيْنَ أُذُنَيْهِ، فَيَصِيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُهَا مَنْ يَلِيهِ إِلاَّ الثَّقَلَيْنِ ".
Enes (xwedayê jê razî be) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ ferman kir:
"Dema ku mirov tê gorra xwe û hevalên wî vedigerin, heta ku ew dengê pêlavên wan jî dibihîze, du melek tên cem wî, wî rûdinin û jê dipirsin: 'Te li ser vî zilamî Muhemmed ﷺ çi digot?' Ew ê bibêje: 'Ez şahidiyê didim ku ew bendeyê Allah e û Resûlê Wî ye.' Hingê dê jê re bê gotin: 'Li cihê xwe yê di Agir de binêre; Allah li şûna wê cihêkî di Bihuştê de daye te.'" Pêxember ﷺ zêde kir: "Mirî dê her du cihan jî bibîne. Lê kafir an munaqif dê bibêje: 'Ez nizanim, min tenê tiştê ku xelkê digotin dubare dikir!' Dê jê re bê gotin: 'Te nezanibû û te rêberî jî qebûl nekir.' Paşê dê bi çakûçekî hesinî di navbera her du guhên wî de lê were xistin û ew ê qîr bike; ev qîrîn ji bilî însan û cinan, ji aliyê her tiştê nêzîkî wî ve tê bihîstin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pirsînkirina di gorê de nîşan dide ku mirov ji bo çi bawer dikir û çawa tevdigeriya.
Milyaketên ku mirî di gorê de pirsîn dikin.
Hadîs dibêje ku her du cihên ku mirî dikare lê biçin, ji wî re têne nîşandan.
Şermandineke ji bo kesê ku rastiyê nas nekir û rêberiyê qebûl nekir.
Zanyarên klasîk ji vê yekê digihîjin encamê ku pirsînkirina di gorê de bi rastî çêdibe û mirî bersiva wê dide. Bersiva rast ne gotineke ji ber ezberkirî ye: bawermend bi dilpakî şahidiyê dide ku Muhammed ﷺ bendeyê Allah û Resûlê Wî ye. Beş hem bawermend û hem bêbawer an durû bi nav dike; ev ji bo dadwerîkirina li ser çarenûsa miriyekî taybetî bingehekê nade.
- Şehadeta baweriyê bi têgihiştinê fêr bibe û bi dilpakî li gorî wê bijî, ne ku tenê peyvan dubare bikî.
- Baweriya xwe xurt bike bi xwendina rêberiya Pêxember ﷺ û şopandina wê di hilbijartinên rojane de.
- Bîra axretê bike, bêyî ku li ser çarenûsa dawî ya miriyên taybetî dadweriyê bikî.
Ev rivayet ji hundir ve heta civakê çi wateyê dide — ji bo vekirinê li çemberê bitikîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.