Sahih al-Bukhari, hedîsa 1400
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Ebû Hureyre (razîyallahu anh) ragihand: Dema ku Resûlullah ﷺ wefat kir û Ebû Bekir (razîyallahu anh) bû xelîfe, hinek ji Ereban paşve vegeriyan (ji dîn derketin). Wê demê Umer (razîyallahu anh) ji Ebû Bekir re got:
"Tu çawa dê bi van kesan re şer bikî, halbukî Resûlullah ﷺ ferman kiriye: 'Min emir girtiye ku ez bi mirovan re şer bikim heta ku ew bibêjin: La îlahe îllallah. Kî vê yekê bibêje, wî can û malê xwe ji min parastiye, lê bi heqê wê ve; û hesabê wî li ser Allah e.'" Ebû Bekir got: "Bi Allah sond be! Ez ê teqez bi wan kesên ku di navbera nimêj û zekatê de cûdahiyê dikin re şer bikim, çimkî zekat heqa mal e. Bi Allah sond be! Eger ew ji min tenê karikê (biza biçûk) jî ku wan di dema Resûlullah ﷺ de didan, bidin sekinandin, ez ê ji ber vê yekê bi wan re şer bikim." Umer (razîyallahu anh) got: "Bi Allah sond be! Ne tiştek din bû, lê Allah sînga Ebû Bekir (razîyallahu anh) ji bo vê biryarê vekir û min zanî ku biryara wî rast e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir zekat wek mafê mecbûrî yê li ser milkê parast.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, hin komên Ereb red kirin ku zekat bidin. Ebû Bekir biryar da ku li dijî wan şer bike; Omer di destpêkê de nerazîbûna xwe nîşan da, lê paşê qebûl kir ku biryara Ebû Bekir rast bû.
Beşek mecbûrî ji milkê ye ku li gorî rêgezên Îslamê ji wergirên mafdar re tê dayîn.
Beşa mecbûrî ya ku ji milkê tê dayîn dema ku mercên zekatê pêk tên.
Di dawiyê de Allah bawerî, kirin û niyeta mirov dinirxîne.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku zekat ji nimêjê cuda mecbûriyeke serbixwe ye û rêveberiyeke îslamî ya rewa dikare pereyên wê kom bike. Gotina Ebû Bekir li ser desthilatdariya wî ya wekî xelîfe di çarçoveya dîrokî ya piştî wefata Pêxember ﷺ de ye; ev gotin mafê tundûtûjiyê bikaranînê an bi serê xwe cezakirina kesên din nade takekesan. Mezhebên hiqûqî mecbûrbûna zekatê qebûl dikin û komkirina wê û redkirina dayîna wê di nav rêgezên desthilatdariya berpirsiyar û delîlan de nîqaş dikin.
- Zekatê di wextê xwe de hesab bike û bide, dema ku milkê te mercên derbasdar pêk bîne.
- Heke di hesabkirinê an di diyarkirina wergiran de dudilî hebe, şîretê ji zanyarekî pêbawer an rêxistineke naskirî bixwaze.
- Nakokiyên li ser komkirin û desthilatdariyê bihêle saziyên berpirsiyar çareser bikin; ev bûyera dîrokî destûrê nade te ku bi serê xwe tevbigere.
Ev vegotin jî biryara Ebû Bekir ya li dijî komên ku zekat red dikirin vedibêje.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Ev hedîs zekatê wekî yek ji pênc stûnên ku Îslam li ser wan hatiye avakirin bi nav dike.
Sahih al-Bukhari · #1401 (Sahih)Ev vegotin behsa soza dilsozî dike û derbarê erkên li hember Pêxember ﷺ de çarçoveyeke zêde dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.