Sahih al-Bukhari, hedîsa 1399
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Ebû Hureyre (rz) wiha rivayet kir: Dema ku Resûlê Allah ﷺ wefat kir û Ebû Bekir (rz) bû xelîfe, hinek ji ereban ji dîn vegeriyan (kufir kirin). Wê demê Umer (rz) ji Ebû Bekir re got:
"Tu çawa dê bi van kesan re şer bikî, hal ew e ku Resûlê Allah ﷺ ferman daye: 'Ez hatim emrkirin ku ez bi mirovan re şer bikim heta ku ew bibêjin: La ilahe illallah. Kî vê yekê bibêje, wî can û malê xwe ji min parastiye, lê bi heqê wê ve (ango bi şertên îslamê), û hesabê wî li cem Allah e.'" Ebû Bekir (rz) bersiv da: "Bi Allah sond be! Ez ê teqez bi wan kesên ku di navbera nimêj û zekatê de cûdahiyê dikin re şer bikim, ji ber ku zekat heqa mal e. Bi Allah sond be! Eger ew ji min tenê karikê (biza biçûk) jî ku wan di dema Resûlê Allah ﷺ de didan, bidin sekinandin, ez ê ji ber vê yekê bi wan re şer bikim." Umer (rz) got: "Bi Allah sond be! Ne tiştekî din bû, lê Allah sînga Ebû Bekir (rz) ji bo vê biryarê vekir û min fêm kir ku biryara wî heq e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir zekat wek erkekî mecbûr, li gel nimêjê, parast.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, hin komên erebî red kirin ku zekatê bidin an ji Îslamê dûr ketin. Ebû Bekir biryar da ku li dijî wan tevbigerin; Omer di destpêkê de pirs kir û paşê qebûl kir ku biryara Ebû Bekir rast bû.
Beşek mecbûrî ji malê ye ku li gorî rêgezên Îslamê ji kesên mafdar re tê dayîn.
Nirxandina dawî ya bawerî û kirinên kesekî mafê Allah e.
Derbasbûna sînorê ku qanûna Îslamê ji bo wê encameke rewa destnîşan dike.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku zekat erkekî mecbûrî ye û nayê veqetandin ji pratîka baweriya Îslamê. Ebû Bekir fam kir ku gotina li ser parastina ku bi gotina şehadeta îmanê tê bidestxistin, kes ji erkên din ên mecbûrî azad nake. Rivayet herwiha diyar dike ku desthilata civakê dikare zekatê kom bike û Omer dema ku hêza delîla Ebû Bekirê wî re eşkere bû, raya xwe ya destpêkê nûve kir. Ev destûreke giştî nîne ku kesên takekesî tundûtîjiyê bikar bînin; sepandina rêzikên hiqûqî karê desthilata bişiyan e û şertên wê hene.
- Zekat wek erkeke olî ya domdar bibîne û hesabkirina wê bi ciddî bike.
- Dema nakokî hebe, li pey zanîna pêbawer bike û berî ku biryarê bidî delîlan bi baldarî binirxîne.
- Sepandina qanûnê bihêle destê desthilata bişiyan; vê rivayetê wek hincet ji bo tundûtîjiya kesane bikar nîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.