Sahih al-Bukhari, hedîsa 1427
Hakim ibn Hizam rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Musa ibn Isma'ilji al‑Bukhari re vegotمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Wuhaybوُهَيْبٌ
- 3Hishamهِشَامٌ
- 4Bavê wîأَبِيهِ
- 5Hakim ibn Hizamحَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى، وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ، وَخَيْرُ الصَّدَقَةِ عَنْ ظَهْرِ غِنًى، وَمَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ، وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ ". وَعَنْ وُهَيْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ بِهَذَا.
Mûsa bîn Îsmaîl ji me re ragihand, Wuheyb ji me re ragihand, Hişam ji bavê xwe, ew jî ji Hekîm bîn Hîzam (radyallahu anh) ragihand ku wî got: Pêxember ﷺ ferman kir:
"Destê jorîn ji destê jêrîn çêtir e. Destpêkê li wan kesên ku tu berpirsiyarê wan î xerc bike. Sadakaya herî baş ew e ku piştî têrkirina pêdiviyan ji malê zêde tê dayîn. Kî xwe ji xwestinê biparêze, Allah wî pakij dike. Û kî hewl bide ku bêhewce be, Allah wî bêhewce dike." Her wiha ji Wuheyb jî hatiye ragihandin: Hişam ji bavê xwe, ew jî ji Ebû Hureyre (radyallahu anh) mîna vê yekê ragihandiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Bi bexşîner be, ji malbata xwe dest pê bike û rûmeta xwe biparêze.
Gotineke mecazî ji bo desta ku dide; li vir qîmeta bexşandinê nîşan dide.
Gotineke mecazî ji bo desta ku distîne. Dema ku kesek bi rastî hewce be, xwestina alîkariyê ne qedexe ye.
Xêrxwaziya dilxwazî ji wan çavkaniyan e ku piştî pêkanîna lêçûnên pêwîst û mafên malbatê dimînin.
Zanyar diyar dikin ku pêşketina desta ku dide, mirov teşwîq dike ku bexşîner be; ev nayê wê wateyê ku xwestina alîkariya pêwîst qedexe ye. Fermana ku mirov ji kesên ku berpirsiyariya wan li ser milê wî ye dest pê bike, dibêje ku debara wan ji sedeya dilxwazî pêştir e. Ji vê yekê tê fêmkirin ku divê mirov bide bêyî ku xwe an malbata xwe bêpar bihêle. Teşwîqa xwe-beserîkirinê mirov hişyar dike ku bê hewcedarî ji kesên din pere nexwaze; lê mafê alîkariyê di rewşa hewcedariya rastîn de ji holê ranake.
- Berî ku bi dilxwazî bexş bike, pêşî lêçûnên pêwîst ên malbata xwe û kesên din ên ku tu debara wan dikî dabîn bike.
- Li gorî hêza xwe ji tiştê ku dimîne bexş bike, bêyî ku xwe an malbata xwe bike nav tengasiyên aborî.
- Bê hewcedarî pere nexwaze, lê dema ku bi rastî hewceyî alîkariyê yî, ji xwestina wê şerm neke.
Ev vegotin jî qala pêşîniya bexşandinê, lênihêrîna pêşî ji bo kesên di bin berpirsiyariyê de û parastina xwe-beseriyê dike.
Sahih al-Bukhari · #1426 (Sahih)Ev hedîs rêbernameyên din dide ku sedeyê ji kê re bê dayîn û diyar dike ku divê mirov wergirê wê bi baldarî hilbijêre.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.