Sahih al-Bukhari, hedîsa 1466
Zainab rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zainab hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ زَيْنَبَ، امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ فَذَكَرْتُهُ لإِبْرَاهِيمَ فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً، قَالَتْ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ ". وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا، قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامِي فِي حَجْرِي مِنَ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ، حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي، فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلاَلٌ فَقُلْنَا سَلِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لاَ تُخْبِرْ بِنَا. فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " مَنْ هُمَا ". قَالَ زَيْنَبُ قَالَ " أَىُّ الزَّيَانِبِ ". قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ ".
Emrê kurê Haris ragihand: Zeyneb, jina Ebdullah got:
"Ez di mizgeftê de bûm û min dît ku Pêxember ﷺ digot: 'Ey jinno! Her çend ji zînetên xwe be jî sedeqeyê bidin.'" Zeyneb ji bo Ebdullah û sêwiyên di bin lênêrîna wê de xerc dikir. Loma wê ji Ebdullah re got: "Ma tu dikarî ji Resûlê Allah ﷺ bipirsî ka gelo bes e ku ez ji zekatê li ser te û sêwiyên di bin lênêrîna min xerc bikim?" Wî bersiv da: "Tu bi xwe ji Resûlê Allah ﷺ bipirse." (Zeyneb dewam kir): Ez çûm cem Pêxember ﷺ. Min li ber derî jineke Ensarî dît ku hewcedariya wê jî wekî ya min bû. Bîlal li ba me derbas bû û me jê xwest: "Ji Pêxember ﷺ bipirse ka gelo helal e ku ez li ser mêrê xwe û sêwiyên di bin lênêrîna min xerc bikim, lê navê me nede." Ew çû hundir û pirsî. Pêxember ﷺ pirsî: "Ew her du kes kî ne?" Bîlal got: "Zeyneb." Pêxember ﷺ pirsî: "Kîjan Zeyneb?" Bîlal got: "Jina Ebdullah." Pêxember ﷺ got: "Erê, ji bo wê du ecir hene: Ecra silerahiya xizman û ecra sedeqeyê."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Zeyneb ji bo sedeqeya ku dide mêrê xwe û sêwiyan, xelatekî ducarî werdigire.
Zeyneb, jina Abdullah, pirsî ka lêçûnên wê ji bo mêrê xwe û sêwiyên di bin lênêrîna wê de dikarin wek sedqe bên hesibandin. Pêxember ﷺ vê yekê piştrast kir û du xelat anî ziman.
Bexşînek dilxwazî an lêçûnek xêrê ye; di vê pirsê de mebest lêçûnên ji zekatê ne.
Zarokên ku ew lê dinêrî û alîkariya dabînkirina debara wan dikir.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku jin dikare zekata xwe bide mêrê xwe yê hewcedar; lê mêr nikare zekata wê bikar bîne da ku ji erkê xwe yê dabînkirina debara wê xelas bibe. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî şertên hûrgilî yên dayîna zekatê ji xizmên nêzîk re nîqaş dikin: bi gelemperî dayîna wê ji xizmên ku mafê wergirtinê hene re destûr e, heke dayêr ji aliyê qanûnî ve ne mecbûr be ku debara wan peyda bike. Xelata ducarî hem xêrê hem jî domandina têkiliyên malbatî dihewîne. Bîranîna sêwiyên di bin lênêrîna wê de tekez dike ku alîkariya kesên hewcedar ên ku mirov berpirsiyarê wan e jî xelatê digire.
- Berî ku zekatê bidî xizmên xwe, kontrol bike ka ew mafê wergirtina wê hene û gelo tu bi qanûnê mecbûr î debara wan peyda bikî.
- Bi niyeta rast piştgiriyê bide xizmên xwe yên hewcedar: bi vî awayî xêrkirin û domandina têkiliyên malbatî li hev tînî.
- Kesê ku lênêrîna sêwiyan dike dikare hewcedariyên wan ên taybet di plansaziyeke berpirsiyar a alîkarî û piştgiriyê de bihesibîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.