Sahih al-Bukhari, hedîsa 1682
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةً بِغَيْرِ مِيقَاتِهَا إِلاَّ صَلاَتَيْنِ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ، وَصَلَّى الْفَجْرَ قَبْلَ مِيقَاتِهَا.
Ebdullah (razîyallahu enhu) got: Min tu carî nedît ku Pêxember ﷺ nimêjekê li derveyî wextê wê yê diyarkirî bike, ji bilî du nimêjan; wî nimêja Mexreb û Eyşayê bi hev re cem kir, û nimêja Sibehê jî beriya wextê wê yê asayî kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema hecê de, Pêxember ﷺ nimêjên Mexrîb û Îşayê cem kir.
Dema diyarkirî ya ku nimêzek tê kirin.
Kirina van her du nimêjan li pey hev di nav dema yek ji wan de.
Cihê ku hecî piştî mayîna xwe li Arefatê şevê lê derbas dikin û nimêjan lê dikin.
Zanyar vê rîwayetê bi mayîna li Muzdelifeyê di dema hecê de ve girêdidin. Cemkirina nimêjên Mexrîb û Îşayê li wir ji bo heciyê hêsaniyek taybet e; nivîsê herwiha vedibêje ku nimêja Fecir berî dema wê ya asayî hat kirin. Ji vê yekê nayê derxistin ku bê sedem destûr heye nimêj li derveyî demên diyarkirî bêne kirin.
- Demên diyarkirî yên nimêjê biparêze û bi biryara xwe ji wan dernekeve.
- Berî hecê fêr bibe ka li Muzdelifeyê ji bo heciyan kîjan rêzikên nimêjê hene.
- Di rewşên taybet de xwe dispêre zanîna pêbawer û pratîka pêxemberî ya hatî vegotin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.