Sahih al-Bukhari, hedîsa 1752
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Salim ibn Abdullah
- 1Isma'il ibn Abdullahji al‑Bukhari re vegotإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Birayê wîأَخِي
- 3Sulaymanسُلَيْمَانَ
- 4Yunus ibn Yazidيُونُسَ بْنِ يَزِيدَ
- 5Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 6Salim ibn Abdullahسَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يَرْمِي الْجَمْرَةَ الدُّنْيَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، ثُمَّ يُكَبِّرُ عَلَى إِثْرِ كُلِّ حَصَاةٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ فَيُسْهِلُ، فَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ قِيَامًا طَوِيلاً، فَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَرْمِي الْجَمْرَةَ الْوُسْطَى كَذَلِكَ، فَيَأْخُذُ ذَاتَ الشِّمَالِ فَيُسْهِلُ، وَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ قِيَامًا طَوِيلاً، فَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَرْمِي الْجَمْرَةَ ذَاتَ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي، وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا، وَيَقُولُ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ.
Salim kurê Ebdullah ragihand: Ebdullah kurê Umer (Xwedê jê razî be) li Cemreya Yekem bi heft kevirên biçûk avêtin dikir û piştî her kevirekî tekbîr digot. Paşê pêşve diçû heta ku digihîşt erda rast û li wir demeke dirêj ber bi Qibleyê ve disekinî, destên xwe bilind dikir û dua dikir. Piştre bi heman awayî li Cemreya Navîn avêtin dikir û ber bi çepê ve diçû erda rast, li wir jî demeke dirêj ber bi Qibleyê ve disekinî, destên xwe bilind dikir û dua dikir. Dûv re ji nava geliyê li Cemreya Eqebeyê avêtin dikir, lê li wê derê nedisekinî. Wî digot: "Min Resûlullah ﷺ wiha dikir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îbn Omer di avêtina keviran û dua kirinê de li Peyxember ﷺ kir.
Yek ji sê cihên li Mina ye ku hacî kevirên biçûk davêjin.
Gotina „Allahu ekber“, ku wateya wê ev e: Allah herî mezin e.
Aliyê nimêjê ber bi Ka'be ya li Mekke ye.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku hacî piştî avêtina keviran li Jamrah ya yekem û ya navîn, cih digere da ku ber bi qible ve bisekine û bi rakirina destan ji Allah dua bike. Li Jamrat al-Aqabah rawestiyaye da ku li wir dua bike. Avêtina heft keviran û gotina tekbîrê bi her kevirê re jî beşek ji suneta hatî vegotin e. Mezhebên fiqhê hûrguliyên van kiryaran û hukmê wan di rêzikên hecê de dinirxînin; rîwayetê tekez dike ku şopandina pratîka pêxemberî rêberiya merasîman dike.
- Berî rêwîtiyê rêz û awayê kirina merasîmên hecê fêr bibe, da ku wan bi baldarî pêk bînî.
- Piştî avêtina keviran li Jamrah ya yekem û ya navîn ji bo duayan dem veqetîne, bala xwe bide Allah û astengiyê ji kesên din re çêneke.
- Di îbadetê de pratîka pêxemberî ya hatî vegotin bişopîne û bi rêz û baldarî li hûrguliyên hecê nêzîk bibe.
Ev rîwayeta Îbn Omer bi şirovekirina avêtina keviran li jamarāt re têkildar e û alîkar e ku pratîka di dema hecê de di çarçoveya xwe de were fêmkirin.
Sahih al-Bukhari · #1753 (Sahih)Ev rîwayet vedibêje ku Şandeyê Allah ﷺ çawa Jamrah kevirbar kir û rêberiyên merasîman temam dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.