Sahih al-Bukhari, hedîsa 182
Al-Mughira bin Shu'ba rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Amr ibn Aliji al‑Bukhari re vegotعَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ
- 2Abd al‑Wahhabعَبْدُ الْوَهَّابِ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ
- 4Sa'd ibn Ibrahimسَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 5Nafi' ibn Jubayr ibn Mut'imنَافِعَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ
- 6Urwa ibn al‑Mughira ibn Shu'baعُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ
- 7Al‑Mughira ibn Shu'baالْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ
- 8Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، يُحَدِّثُ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، وَأَنَّهُ ذَهَبَ لِحَاجَةٍ لَهُ، وَأَنَّ مُغِيرَةَ جَعَلَ يَصُبُّ الْمَاءَ عَلَيْهِ، وَهُوَ يَتَوَضَّأُ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ.
Emrû bîn Elî got: Ebdulwehab got: Min ji Yehya bîn Seîd bihîst, wî got: Se'd bîn Îbrahîm min agahdar kir ku Nafi' bîn Cubeyr bîn Mut'im jê re ragihandiye ku wî ji Urwe bîn Muxîre bîn Şu'be bihîstiye, yê ku ji Muxîre bîn Şu'be vedigot ku ew di seferekê de ligel Resûlullah ﷺ bû. Resûlullah ﷺ ji bo pêdiviya xwe derket û piştre vdest da; Muxîre av li ser wî dirijand. Wî rûyê xwe û destên xwe şuştin, serê xwe mesh kir û li ser her du çaroxên xwe (xuff) jî mesh kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rêwîtiyê de, Pêxember ﷺ destnimêj girt û li ser xuffên xwe mes kir.
Paqqijiya ayînî ya ku misilman berî nimêjê dikin.
Pêlavên pê ya ji çerm an materyalekî xurt, ku di dema destnimêjê de dikare li ser wan mes bê kirin.
Zanyar ji vê vegotinê derdixin ku di dema destnimêjê de meskirina li ser xuffan destûr e, di rêwîtiyê de jî. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî vê pratîkê bi hin şertan qebûl dikin; ji wan, divê xuff piştî destnimêjeke tam hatibin lixwekirin. Vegotin diyar dike ku rû û dest hatine şûştin û li ser serê û xuffan mes hatiye kirin.
- Di rêwîtiyê de avê di nêzî xwe de bihêle da ku tu bi baldarî destnimêj bigirî.
- Berî ku vê hêsankirina pratîkî bikar bînî, şertên meskirina li ser xuffan hîn bibe.
- Di destnimêjê de tevgerên hatine ravekirin bişopîne: beşên ku hatine diyarkirin bişo û li cihê ku hatiye ferman kirin mes bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.