Sahih al-Bukhari, hedîsa 183
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ خَالَتُهُ فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ، وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ، أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ، اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ، ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ، فَتَوَضَّأَ مِنْهَا فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ، ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ، ثُمَّ ذَهَبْتُ، فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ، فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي، وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى، يَفْتِلُهَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ أَوْتَرَ، ثُمَّ اضْطَجَعَ، حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ، فَقَامَ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ.
Ebdullah kurê Ebbas (r.a.) ragihand: Min şevekê li mala Meymûnê, hevjîna Pêxember ﷺ û xaltiya xwe, bi ser kir. Min got: Ez li ser balîfê bi awayekî pan razam, lê Resûlullah ﷺ û hevjîna wî li dirêjahiya balîfê razan. Resûlullah ﷺ heta nîvê şevê, an hinekî berê wê an jî hinekî piştî wê razayî ma. Paşê hişyar bû û bi destê xwe xewa ji rûyê xwe paqij kir. Dûv re deh ayetên dawî yên Sûreta Al-Îmran xwendin. Paşê rabû ser pêyan û çû ba tûrekî avê yê daleqandî, jê destnimêjekî temil girt û rabû da ku nimêj bike. Ez jî rabûm û min mîna tiştê ku Pêxember ﷺ kiribû, kir. Paşê ez çûm û li kêleka wî sekinîm. Wî destê xwe yê rastê danî ser serê min û guhê min ê rastê girt û zivirand. Wî du rekat nimêj kirin, paşê du rekatên din, paşê du rekatên din, paşê du rekatên din, paşê du rekatên din, paşê du rekatên din (şeş caran cuda), û di dawiyê de vitir nimêj kir. Paşê dîsa razayî ma heta ku muezzîn hat; hingê Pêxember ﷺ rabû, du rekatên sivik nimêj kirin û derket û nimêja sibehê pêşniyaz kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ şevê wudu digirt, diwanzdeh rek'et nimêj dikir û paşê witir dikir.
Paşojîna ayînî ya ku misilman berî nimêjê dikin.
Nimêja dilxwazî ya ku şevê tê kirin.
Nimêjek bi hejmareke tek a rek'etan e ku nimêja şevê bi dawî dike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku piştî şiyarbûna şevê pêşniyar e ku ayetên dawî yên sûreta Alî Îmran bêne xwendin, wudu bi baldarî were girtin û nimêja şevê were kirin. Pêxember ﷺ şeş caran du rek'et nimêj dikir û bi witirê diqedand; ev şêweyeke vegêranî ya nimêja şevê wî nîşan dide, ne ku her kes mecbûr e tam vê hejmarê rek'etan bike. Herwiha hatiye vegotin ku berî nimêja sibê ya ferz, wî du rek'etên kurt wek sunneta domdar dikirin. Îbn Abbas bi şopandina Pêxember ﷺ fêr dibû; Pêxember jî bi nermî alîkariya wî dikir ku ji bo nimêjê li rêzê bisekine.
- Ji bo nimêja dilxwazî ya şevê demê veqetîne û bi hejmareke rek'etan dest pê bike ku dikarî dom bikî.
- Berî nimêjê wudu bi baldarî bigire, tewra dema nîvê şevê radibî jî.
- Nimêja şevê bi witirê bi dawî bike û berî nimêja sibê du rek'etên kurt ên sunnەتê bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.