Sahih al-Bukhari, hedîsa 1870
Ali ibn Abi Talib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ali ibn Abi Talib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا عِنْدَنَا شَىْءٌ إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ، وَهَذِهِ الصَّحِيفَةُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَمٌ، مَا بَيْنَ عَائِرٍ إِلَى كَذَا، مَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا، أَوْ آوَى مُحْدِثًا، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ ". وَقَالَ " ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ، وَمَنْ تَوَلَّى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ ".
Mihemed kurê Beşşar ji me re ragihand, Ebdurehman ji me re ragihand, Sufyan ji me re ragihand, ji Emş, ji Îbrahîmê Tejmî, ji bavê wî, ji Elî (razî be Allah jê) ku got:
"Li cem me tiştek nîne ji bilî Pirtûka Allah û vê belgenameyê ji Pêxember ﷺ ku tê de wiha hatiye nivîsandin: 'Medîne herêmeke pîroz e; ji çiyayê Air heta filan cihî pîroz e. Kî li wir kiryareke xerab bike an jî bîdeteke dînî derxe holê, an jî kesekî wisa biparêze, laneta Allah, milyaketan û hemû mirovan li ser wî ye. Ji wî ne ferz û ne jî nafile nayê qebûlkirin.' Her wiha gotiye: 'Parastina misilmanan yek e; kî parastina misilmanekî binpê bike, laneta Allah, milyaketan û hemû mirovan li ser wî ye. Ji wî ne ferz û ne jî nafile nayê qebûlkirin. Û kî bêyî destûra efendiyên xwe yên berê bi qewmekî din ve girêdayî bibe, laneta Allah, milyaketan û hemû mirovan li ser wî ye. Ji wî ne ferz û ne jî nafile nayê qebûlkirin.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pîroziya Medîneyê û parastina ku ji misilmanan re tê dayîn divê bêne rêzgirtin.
Herêmeke pîroz a ku sînorên wê hatine diyarkirin; li wir qaîdeyên taybet hene û binpêkirinên wê giran têne hesibandin.
Soza ewlehiyê ji kesekî re; misilmanên din divê vê sozê rêz bigirin.
Hişyariyeke giran li ser guneh û encamên wê; nivîs destûrê nade ku mirov biryara dawî ya Allahê li ser kesekî diyar bike.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku Medîne herêmeke pîroz e û li wir kirina zilmê an parastina kesekî ku binpêkirinê dike qedexe ye. Gotina ku parastina misilmanan yek e, tê vê wateyê ku civak divê garantiyeke derbasdar a ewlehiyê ya ku misilmanek dide, rêz bigire. Beşa derbarê azadkirî de hişyarî dide ku mirov girêdan û mafên wan ên ku ew azad kirine înkar neke, bi bê destûra wan pêwendiyeke din a dilsozî ava neke. Zanyar li ser sepandina rast a van qaîdeyan di çarçoveya hiqûqa îslamî de nîqaş dikin.
- Pîroziya Medîneyê rêz bigire û li wir ji zilmê, zirarê û tevliheviyê dûr bikeve.
- Soza parastinê bi sivikî nede; heke bidî, wê pêk bîne.
- Rêzê ji maf û girêdanên heyî yên dilsozî re bigire û wan ji bo berjewendiya xwe binpê neke.
Ev vegotina ji Elî heman beşên bingehîn ên li ser pîroziya Medîneyê, parastina misilmanan û dilsozî dihewîne.
Jami' at-Tirmidhi · #2127 (Sahih)Li vir jî Elî bendên nivîskî yên derbarê parastinê û qedexeya şikandina neheq a girêdanên dilsozî bi bîr tîne.
Sahih al-Bukhari · #1869 (Sahih)Ev hedîs ji heman beşê li ser rewşa taybet û parastina Medîneyê ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.