Sahih al-Bukhari, hedîsa 1926
Aisha and Umm Salama rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha and Umm Salama hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَأَبِي، حِينَ دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ ح. حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ أَبَاهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَ مَرْوَانَ، أَنَّ عَائِشَةَ، وَأُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ أَهْلِهِ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ وَيَصُومُ. وَقَالَ مَرْوَانُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَرِّعَنَّ بِهَا أَبَا هُرَيْرَةَ. وَمَرْوَانُ يَوْمَئِذٍ عَلَى الْمَدِينَةِ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ثُمَّ قُدِّرَ لَنَا أَنْ نَجْتَمِعَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، وَكَانَتْ لأَبِي هُرَيْرَةَ هُنَالِكَ أَرْضٌ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لأَبِي هُرَيْرَةَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكَ أَمْرًا، وَلَوْلاَ مَرْوَانُ أَقْسَمَ عَلَىَّ فِيهِ لَمْ أَذْكُرْهُ لَكَ. فَذَكَرَ قَوْلَ عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ. فَقَالَ كَذَلِكَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ، وَهُنَّ أَعْلَمُ، وَقَالَ هَمَّامٌ وَابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِالْفِطْرِ. وَالأَوَّلُ أَسْنَدُ.
Ebdullah kurê Mesleme ji me re vegot: Ew ji Malik, ji Sume'yê azadkiriyê Ebû Bekr kurê Ebdilrehman kurê Haris kurê Hişam kurê Muğîre bihîst ku wî ji Ebû Bekr kurê Ebdilrehman bihîstibû û got: Ez û bavê xwe dema em çûn cem Ayişe û Ummu Seleme. (Di riwayeteke din de) Ebûl Yeman ji me re vegot: Şu'eyb ji Zehrî ragihand: Ebû Bekr kurê Ebdilrehman kurê Haris kurê Hişam ji min re ragihand ku bavê wî Ebdilrehman ji Merwan re ragihand ku Ayişe û Ummu Seleme ji wan re gotine ku Resûlullah ﷺ carinan sibeh di rewşa cenabatiyê de şiyar dibû ji ber têkiliya bi jinên xwe re, paşê xwe dişuşt û rojî digirt. Merwan ji Ebdilrehman kurê Haris re got: Bi Xwedê sond divê tu bi vê yekê Ebû Hureyre rexne bikî. Di wê demê de Merwan li ser Medîneyê bû. Ebû Bekr got: Ebdilrehman ev yek ne xweş dît, paşê ji me re hat diyarkirin ku em li Zul-Huleyfe bigihîjin hev, û li wir erdekî Ebû Hureyre hebû. Ebdilrehman ji Ebû Hureyre re got: Ez ê tiştekî ji te re bibêjim, heger Merwan li ser min sond nexwariba, min ê ev yek ji te re negotiba. Paşê gotina Ayişe û Ummu Seleme anî ziman. Ebû Hureyre got: Fedl kurê Ebbas jî wiha ji min re vegotiye, û ew (jinên Pêxember) zana-tir in. Hemmam û kurê Ebdullah kurê Umer ji Ebû Hureyre ragihandin ku Pêxember ﷺ ferman dida ku rojî were şikandin. Lê belê ya yekem zincîra wê ya ragihandinê saxlemtir e.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku piştî têkiliya zewacî bi rewşa cenabetiyê dikeve sibehê, dikare wê rojê rojî bigire.
Mervan ji Abd er-Rahman ibn al-Harith xwest ku Ebu Hureyreyê bi vê vegotinê re rû bi rû bike. Dema Abd er-Rahman vegotinên Aîşe û Umm Selemeyê jê re gotin, Ebu Hureyre piştrast kir ku al-Fadl ibn Abbas jî heman tişt ji wî re vegotiye û qebûl kir ku ew baştir dizanîn.
Sibeh e ku destpêka roja rojîya ferz diyar dike.
Rewşa nepakiya mezin a ayînî piştî têkiliya zewacî, ku guslê hewce dike.
Şûştina tam a ayînî ya tevahiya laş.
Zanyar ji vê vegotinê derdixin ku rojî rast e ger kesek piştî têkiliya zewacî bikeve sibehê û paşê gusl bike; ji ber vê yekê, paqijiya ayînî ne hewce ye berî Fecrê temam bibe. Ev vegotin wê nêrînê red dike ku tenê di rewşa cenabetiyê de bûn di dema sibehê de rojî betal dike. Al-Buxarî dibêje ku ev vegotin ji wan vegotinan bihêztir e ku tê de tê gotin Pêxember ﷺ di rewşeke wisa de rojîya xwe dişikand. Mezhebên fiqhê herwiha qaîdeyên cuda yên derbarê nimêjê de nîqaş dikin: divê gusl di wextê xwe de bê kirin da ku nimêja Fecrê di wexta diyarkirî de bê kirin.
- Ger piştî têkiliya zewacî bigihîjî sibehê, gusl bike û rojîya xwe bidomîne.
- Guslê di wextê xwe de bike da ku nimêja Fecrê di wexta diyarkirî de bikî.
- Bi baldarî guhdariya zanîna pêbawer bike û bi eşkereyî qebûl bike dema delîleke bihêztir nêrîneke berê rast dike.
Ev vegotina Sahih jî vegotinên Aîşe û Umm Selemeyê derbarê gihîştina Fecrê di rewşa cenabetiyê de û paşê rojîgirtinê de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #1927 (Sahih)Ev vegotina Aîşeyê piştgirî dide qaîdeya ku Pêxember ﷺ dikaribû piştî têkiliya zewacî bigihîje sibehê, paşê gusl bike û rojî bigire.
Sahih al-Bukhari · #1928 (Sahih)Ev vegotin jî behsa rojiyê dike dema sibeh tê û kes di rewşa cenabetiyê de ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.