Sahih al-Bukhari, hedîsa 1934
Uthman ibn al-Affan rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Uthman ibn al-Affan hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ حُمْرَانَ، رَأَيْتُ عُثْمَانَ ـ رضى الله عنه ـ تَوَضَّأَ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ ثَلاَثًا، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى إِلَى الْمَرْفِقِ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُسْرَى إِلَى الْمَرْفِقِ ثَلاَثًا، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى ثَلاَثًا، ثُمَّ الْيُسْرَى ثَلاَثًا، ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا، ثُمَّ قَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ وُضُوئِي هَذَا، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ نَفْسَهُ فِيهِمَا بِشَىْءٍ، إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ".
Humran gotiye: Min dît ku Usman (Xwedê jê razî be) destnimêj digirt; wî sê caran av rijand ser her du destên xwe, paşê devê xwe şûşt û av kişand nav pozê xwe û paşê derxist. Paşê rûyê xwe sê caran şûşt, paşê destê xwe yê rastê heta enîşkê sê caran şûşt, paşê destê xwe yê çepê heta enîşkê sê caran şûşt. Paşê serê xwe mesh kir, paşê lingê xwe yê rastê sê caran şûşt, paşê yê çepê sê caran şûşt. Piştre got:
«Min dît ku Resûlullah ﷺ mîna vê destnimêja min destnimêj digirt, paşê wiha ferman kir: 'Kî mîna vê destnimêja min destnimêj bigire û piştre du rekatan nimêj bike, di wan de tu tiştên dinyayî bîne bîra xwe, hemû gunehên wî yên berê dê bên efûkirin.'»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Wudûya tam û nimêja bi baldarî dibin sedema lêborîna gunehên berê.
Paşojêya ayînî ku, di nav tiştên din de, berî nimêjê tê kirin.
Yekeyên nimêjê yên ku nimêja ayînî pêk tînin.
Di dema nimêjê de baldarî dayîn Allah û nimêjê, li şûna ku bi zanebûn mijûlî karên dinyayê bibî.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku sê caran şûştina beşên laşê yên hatine diyarkirin şêwaza tam û pêxemberî ya wudûyê ye, lê mesha serê bêyî diyarkirina hejmareke dubarekirinê tê gotin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî beşên pêwîst ên wudûyê wek farz û sê caran şûştinê wek pêşniyarkirî dihesibînin; dabeşkirina rast a beşên farz û pêşniyarkirî li gorî mezhebê diguhere. Du rek'et piştî wudûyê pêşniyarkirî ne. Soza lêborînê ji gunehên berê re ye û di şîroveyên klasîk de bi gelemperî bi gunehên biçûk ve tê girêdan; ji bo gunehên mezin tobe kirina dilpak pêwîst e.
- Dema wudûyê, demê xwe bide ku her beşê laşê bi baldarî bişoyî û rêza hatî vegotin bişopînî.
- Piştî wudûyê, heke dikarî du rek'et nimêj bike û hewl bide ku baldarî di nimêjê de bimîne.
- Ji Allah lêborînê bixwaze û ji bo gunehan bi dilpakî tobe bike.
Ev rivayeta sahih di pirtûka rojiyê de li kêleka vê nivîsê ye û ji bo rivayetên li ser paqijkirina ayînî agahiyên zêde dide.
Sahih al-Bukhari · #1933 (Sahih)Ev rivayeta sahih jî rasterast li kêleka rivayeta hatî vegotin e û alîkarî dike ku ev beş di çarçoveya beşê de were cihkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.