Sahih al-Bukhari, hedîsa 1937
Abu Hurayrah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Uthman ibn Abu Shaybaji al‑Bukhari re vegotعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ
- 2Jarirجَرِيرٌ
- 3Mansurمَنْصُورٍ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Humayd ibn Abd ar‑Rahmanحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ الأَخِرَ وَقَعَ عَلَى امْرَأَتِهِ فِي رَمَضَانَ. فَقَالَ " أَتَجِدُ مَا تُحَرِّرُ رَقَبَةً ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَتَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ". قَالَ لاَ. قَالَ " أَفَتَجِدُ مَا تُطْعِمُ بِهِ سِتِّينَ مِسْكِينًا ". قَالَ لاَ. قَالَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ ـ وَهُوَ الزَّبِيلُ ـ قَالَ " أَطْعِمْ هَذَا عَنْكَ ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنَّا مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ مِنَّا. قَالَ " فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ ".
Ebû Hureyre (rz) wiha rivayet dike: Mêrekî hat cem Pêxember ﷺ û got:
"Min di meha Remezanê de (di halê rojiyê de) bi jina xwe re têkiliya zayendî kir." Pêxember ﷺ jê pirsî: "Tu dikarî koleyekî azad bikî?" Wî got: "Na." Pêxember ﷺ pirsî: "Tu dikarî du mehên li pey hev rojî bigirî?" Wî got: "Na." Pêxember ﷺ pirsî: "Tu dikarî şêst kesên feqîr têr bikî?" Wî got: "Na." Paşê ji Pêxember ﷺ re sepeteke tijî xurma hat anîn. Pêxember ﷺ ferman da: "Vê wekî kefaretê bide xwarin (ji feqîran re)." Mêrik got: "Ma ez bidim kesên ji me feqîrtir? Di navbera her du çiyayên Medîneyê de tu malbatek ji me feqîrtir nîne." Pêxember ﷺ ferman da: "Wê demê vê bide malbata xwe bixwin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kefaret bi azadkirina kolekê dest pê dike; an jî rojîgirtin an xwarindana şêst feqîran.
Zilamek ji Pêxember ﷺ re got ku di roja rojiyê ya mehê Remezanê de bi jina xwe re têkiliya zayendî kiriye. Wî nikarîbû yek ji kefaretên hatine diyarkirin pêk bîne, û di dawiyê de sepetek xurme ji bo malbata wî hate dayîn.
Azadkirina kesekî bindest bi dayîna pereyê azadkirina wî.
Du meh li pey hev rojî girtin, bêyî ku mirov bi dilxwazî rêza rojiyan bişkîne.
Di nivîsa veguhêzî de sepetek xurme tê gotin ku wek xwarin ji bo kefaretê hatiye pêşkêşkirin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku têkiliya zayendî ya bi qest di rojê de, dema rojîgirtina Remezanê, kefareteke giran dixwaze; tevî tövbeyê û qezakirina wê roja rojiyê. Rêza ku hatiye gotin ev e: azadkirina koleyekî, paşê rojîgirtina du mehên li pey hev, û di dawiyê de xwarindana şêst feqîran. Mezhebên hiqûqî li ser ferqên di derbarê erk û rêza rast a vê kefaretê de nîqaş dikin; hedîs herwiha tekez dike ku tu kes ji hêza xwe zêdetir nayê bar kirin. Ji ber ku zilam nikarîbû kesên feqîr ên ji malbata xwe hewcehtir bibîne, Pêxember ﷺ destûr da ku ew xurman bide malbata xwe.
- Binpêkirina bi qest a rojeke rojiyê di Remezanê de bi cidî bigire û ji alimê pispor bipirse ka kefaret di rewşa te de çawa tê sepandin.
- Di derbarê tiştên ku dikarî bikî de rastgo be; Pêxember ﷺ hêza rastîn a zilamê li ber çavan girt.
- Dema tu xwarinê didî kesên hewcedar, hewcedariyên malbata xwe jî li ber çavan bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.