Sahih al-Bukhari, hedîsa 2138
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَقَلَّ يَوْمٌ كَانَ يَأْتِي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ يَأْتِي فِيهِ بَيْتَ أَبِي بَكْرٍ أَحَدَ طَرَفَىِ النَّهَارِ، فَلَمَّا أُذِنَ لَهُ فِي الْخُرُوجِ إِلَى الْمَدِينَةِ لَمْ يَرُعْنَا إِلاَّ وَقَدْ أَتَانَا ظُهْرًا، فَخُبِّرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ مَا جَاءَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذِهِ السَّاعَةِ، إِلاَّ لأَمْرٍ حَدَثَ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ لأَبِي بَكْرٍ " أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَاىَ. يَعْنِي عَائِشَةَ وَأَسْمَاءَ. قَالَ " أَشَعَرْتَ أَنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ". قَالَ الصُّحْبَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الصُّحْبَةَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي نَاقَتَيْنِ أَعْدَدْتُهُمَا لِلْخُرُوجِ، فَخُذْ إِحْدَاهُمَا. قَالَ " قَدْ أَخَذْتُهَا بِالثَّمَنِ ".
Aişe (r.a.) wiha rivayet dike: Kêm roj hebûn ku Pêxember ﷺ serdana mala Ebû Bekir nekiriba, yan sibehê yan jî êvarê. Dema ku destûra koçberiya Medîneyê hat dayîn, ji nişka ve Pêxember ﷺ nîvro hat cem me û ev yek ji Ebû Bekir re hat gotin; wî got:
"Pêxember ﷺ di vê demê de nehatiye cem me, lê ji bo karekî girîng hatiye." Dema Pêxember ﷺ ket hundir, ji Ebû Bekir re got: "Yên li cem te derxe derve." Ebû Bekir got: "Ey Resûlê Allah! Tenê du keçên min (Aişe û Esma) li vir in." Pêxember ﷺ got: "Te bihîst ku destûra derketinê (koçberiyê) ji min re hatiye dayîn?" Ebû Bekir got: "Ey Resûlê Allah! Ez ê bi te re werim?" Pêxember ﷺ got: "Belê, tu yê bi min re werî." Ebû Bekir got: "Ey Resûlê Allah! Du deveyên min hene ku min ji bo rêwîtiyê amade kirine, yekê ji wan bistîne." Pêxember ﷺ got: "Min ew bi buhayê wê stend."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ deve ya Ebû Bekr tenê li hemberî pereyê qebûl kir.
Pêxember ﷺ destûr wergirt ku ber bi Medîneyê ve biçê û vê rêwîtiyê bi Ebû Bekr re gotûbêj kir. Ebû Bekr dixwest yek ji du deveyên ku ji bo rêwîtiyê amade kiribûn pêşkêşî wî bike; Pêxember ﷺ wê tenê li hemberî pereyê qebûl kir.
Rêwîtiya ji Mekkeyê ber bi Medîneyê, ku wekî hicret tê zanîn.
Deve ne wekî diyariyê, lê li hemberî bihayekî li hevkirî hate qebûlkirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku qebûlkirina diyariyê ne mecbûrî ye û mirov dikare bi rêz diyariyekê red bike an bihayê kirînê bide. Vegotin herwiha amadekariya bi baldarî ya Ebû Bekr û girîngiya hevaltiya bawerbar di dema hicretê de nîşan dide. Ev delîl e ku bazirganî û xwedîtiya milk bi xwe ne dijberî teqwayê ne.
- Di kirînê de bi zelalî li hev bike ka tiştek diyari ye an li hemberî pereyê tê dayîn.
- Rêwîtiyên girîng bi baldarî amade bike û hevalên rê yên bawerbar hilbijêre.
- Alîkariya kesên din bi nirxîne, lê daxwaza wan a ku diyariyê qebûl nekin rêz bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.