Sahih al-Bukhari, hedîsa 216
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِحَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ، فَسَمِعَ صَوْتَ إِنْسَانَيْنِ يُعَذَّبَانِ فِي قُبُورِهِمَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يُعَذَّبَانِ، وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ "، ثُمَّ قَالَ " بَلَى، كَانَ أَحَدُهُمَا لاَ يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ، وَكَانَ الآخَرُ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ". ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَكَسَرَهَا كِسْرَتَيْنِ، فَوَضَعَ عَلَى كُلِّ قَبْرٍ مِنْهُمَا كِسْرَةً. فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ " لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ تَيْبَسَا أَوْ إِلَى أَنْ يَيْبَسَا ".
Usman got: Cerîr ji me re vegot, ji Mensûr, ji Mucâhid, ji Îbn Ebbas ku got: Pêxember ﷺ li ber dîwarekî dîwarên Medîne an Mekkeyê derbas dibû, lê dengê du kesan bihîst ku di gorên xwe de ezab dikirin. Pêxember ﷺ got:
"Ew têne ezabkirin, lê ne ji bo gunehkî mezin." Paşê got: "Belê! Yekî ji wan xwe ji mîza xwe nediparast û yê din jî bi gotinçînîyê (nemîme) digeriyayê." Paşê şaxekî ter a darê xurmeyê xwest, ew kir du parçe û li ser her gorekê perçeyek danî. Ji wî re hat gotin: "Ey Resûlê Allah! Te çima ev kar kir?" Wî got: "Hêvîdar im ku heya ev şax ziwa bibin, ezaba wan were sivikkirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Guhdariya di derbarê mîzê de û belavkirina buhtanan dibe sedema hesabdayînek giran.
Bi baldarî pêşî li gemarîbûna laş an cilên xwe bi mîzê bigire û piştî mîzê paqijiyê biparêze.
Ji bo an bi encama çêkirina pevçûn û dijminatiyê, gotinan di navbera mirovan de veguhastin.
Şaxekî nû yê dara xurmayê; Pêxember ﷺ parçeyek li ser her gorê danî û hêvî dikir ku heta şax wer neqisiya, ezab sivik bibe.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku divê piştî mîzê paqijî bi baldarî were parastin û namīmah gunehekî giran e, herçend mirov wê biçûk bibînin. Gotinên derbarê gunehekî ku mezin nebe de wekî îşaretekê tên şîrovekirin ku mirov ew çiqas kêm dibînin, ne wekî înkarkirina giraniya wê. Zanyar danîna şaxên nû li ser goristanan wekî kiryarek taybet a Pêxember ﷺ dinirxînin; ew wê wekî pêşniyarek giştî ji bo her gorekê pêşkêş nakin.
- Piştî mîzê bi aramî kontrol bike ka laş û cilên te paqij in, û bi baldarî xwe paqij bike.
- Çîrokên ku dikarin pevçûn an bêbaweriyê çêbikin di navbera mirovan de neguhêze.
- Gunehên ku biçûk xuya dikin bi ciddî bigire û ji Allah re ji bo lêborînê û alîkariya kirina baştir dua bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.