Sahih al-Bukhari, hedîsa 2306
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Sulayman ibn Harbji al‑Bukhari re vegotسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Shu'baشُعْبَةُ
- 3Salama ibn Kuhaylسَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ
- 4Abu Salama ibn Abd ar‑Rahmanأَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَقَاضَاهُ، فَأَغْلَظَ، فَهَمَّ بِهِ أَصْحَابُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالاً ". ثُمَّ قَالَ " أَعْطُوهُ سِنًّا مِثْلَ سِنِّهِ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ نَجِدُ إِلاَّ أَمْثَلَ مِنْ سِنِّهِ. فَقَالَ " أَعْطُوهُ فَإِنَّ مِنْ خَيْرِكُمْ أَحْسَنَكُمْ قَضَاءً ".
Ebû Hureyre (rz) ragihand: Mêrekî hat cem Pêxember ﷺ û bi tundî deynê xwe jê xwest. Hevalên Pêxember ﷺ xwestin wî ceza bikin, lê Resûlullah ﷺ got:
"Wî bihêlin, ji ber ku xwediyê heq mafê wî yê axaftinê heye." Paşê got: "Deveke ku temenê wê wekî deveya wî be bidin wî." Wan gotin: "Ey Resûlallah! Em tenê deveke ku ji ya wî çêtir e dibînin." Wî fermû: "Wê bidin wî, ji ber ku yê herî baş ê nav we ew e ku deynê xwe bi awayekî herî xweş dide."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Deyndar dikare mafê xwe bixwaze, û deyndar divê bi dilfirehî deynê vegerîne.
Her kesê ku tiştek jê re heye dikare daxwaza xwe zelal bibêje, tevî ku awaza wî ne nazik be.
Di destpêkê de diviyabû tiştê vegerandinî ji aliyê temenê ve li gorî heywana ku deyn hatibû, be.
Deyn bi baldarî û bi reftarên baş vegerîne û, li cihê guncaw, tiştekî baştir bide wergir.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku deyndar dikare mafê xwe bixwaze û kesên din bê sedem divê pêşiya wî negirin. Deyndar divê berpirsiyariya xwe di wextê xwe de pêk bîne. Ger tenê tiştekî baştir ji bo vegerandinê hebe, dikare ew were dayîn; teşwîqa Nebewî vegerandina baş pesend dike, lê dayîna zêdeyekê ji bilî deynê ne mecbûrî dike. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî ew sûdê qedexe dikin ku wekî şertê deynê were danîn; lê zêdeyek bi dilxwazî, ku berê li ser nehatiye peyman kirin, dema vegerandinê wekî muameleya baş tê hesibandin.
- Mablaghên ku deyn standine di wextê xwe de vegerîne û ger dayîn dereng bike, deyndar bi zelalî agahdar bike.
- Bihêle kesek mafê xwe bi aramî rave bike; li hember awazeke ne xweş bi gef an heqaretan bersiv nede.
- Deynê bi dilfirehî bi dawî bîne, dema ku ev bi dilxwazî be û ne sûdeke ku ji berê ve wekî şertê deynê hatiye danîn.
Ev vegotina sahih jî behsa zilamê ku deynê xwe xwest dike û teşwîqa vegerandina baş a deynê vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #2304 (Sahih)Ev vegotina sahih li ser nakokiyeke derbarê daxwazekê de ye û nîşan dide ka mafekî mafdar dikare çawa bi awayekî guncaw were diyarkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.