Sahih al-Bukhari, hedîsa 2347
Rafi ibn Khadij rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Rafi ibn Khadij hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمَّاىَ، أَنَّهُمْ كَانُوا يُكْرُونَ الأَرْضَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَا يَنْبُتُ عَلَى الأَرْبِعَاءِ أَوْ شَىْءٍ يَسْتَثْنِيهِ صَاحِبُ الأَرْضِ فَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لِرَافِعٍ فَكَيْفَ هِيَ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ فَقَالَ رَافِعٌ لَيْسَ بِهَا بَأْسٌ بِالدِّينَارِ وَالدِّرْهَمِ. وَقَالَ اللَّيْثُ وَكَانَ الَّذِي نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ مَا لَوْ نَظَرَ فِيهِ ذَوُو الْفَهْمِ بِالْحَلاَلِ وَالْحَرَامِ لَمْ يُجِيزُوهُ، لِمَا فِيهِ مِنَ الْمُخَاطَرَةِ.
Hanzela bîn Qeys ragihand: Rafî‘ bîn Xedîc got:
"Du mamên min ji min re vegotin ku wan di serdema Pêxember ﷺ de erd bi berhemên ku li qeraxa çeman diçûn an jî bi pareke diyarkirî ya ku xwediyê erdê şert dikir, didan kirê. Lê Pêxember ﷺ ji vê yekê qedexe kir." Min ji Rafî‘ re got: "Bi dînar û dirheman kirêkirin çawa ye?" Wî bersiv da: "Di kirêkirina bi dînar û dirheman de tiştekî xerab nîne." Leys got: "Eger kesên xwedî têgihiştina helal û heramê li wê tişta ku hatiye qedexekirin binerin, ew ê wê caiz nebînin, ji ber ku tê de metirsî û nediyarî hene."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kirêya pereyî ya sabît nahêle ku kirêkirina axê bi dirûna neewle ve girêdayî bimîne.
Dayîna mafê bikaranîna axê ji kesekî re, li hember berdêlekê ku li ser hatiye razîbûn.
Cihkirina beşek ji axê an dirûnê ji bo xwediyê axê li aliyekî.
Pereyên zêr û zîv; li vir ew mîqdarek pere ya sabît nîşan didin.
Zanyar ji vê derdixin ku kirêkirina ku berdêla wê bi beşeke taybet a axê an dirûneke neewle ve girêdayî ye qedexe ye, ji ber ku kêmketina dirûnê an cûdahiya di hilberînê de dikare bibe sedema dabeşkirineke neheq. Mîqdarek pere ya ku ji berê ve hatiye diyarkirin destûrdayî ye. Mezhebên fiqhê formên rast ên kirêkirina çandiniyê li gorî vegotinên din û şertan nîqaş dikin; bingeh ev e ku berdêl divê zelal be û neewlehiya zêde tê de nebê.
- Di peymana kirêkirinê de berdêlek zelal ji berê ve diyar bikin, da ku her du alî bizanin berpirsiyariya wan çi ye.
- Berdêlê bi beşeke taybet a axê an dirûneke neewle ve girê nedin, heke ev yek aliyekî ber bi rîskeke ji rêjeya xwe mezintir ve bibêje.
- Kontrol bikin ku şertên peymanên çandiniyê hem ji bo xwediyê axê û hem jî ji bo kirêkar zelal û dadmend bin.
Ev vegotina Rafi ibn Khadij jî behsa qedexeya hin awayên kirêkirina axê dike û alîkar e ku hişyariya li dijî dabeşkirina neewle ya dirûnê were fêmkirin.
Sahih al-Bukhari · #2345 (Sahih)Vegotina Ibn Umar kirêkirina çandiniyê di dema Pêxember ﷺ de vedibêje û bi vê hedîsê re kontekstê ji bo qaîdeyên berdêl û dirûnê peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.