Sahih al-Bukhari, hedîsa 2436
Zayd ibn Khalid al-Juhani rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zayd ibn Khalid al-Juhani hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ قَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ ثُمَّ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا، مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ".
Quteybe kurê Seîd ji me re ragihand: Ismaîl kurê Cefer ji me re ragihand: Ji Rebîe kurê Ebî Ebdirehman, ji Yezîd (mewlayê Munbeis), ji Zeîd kurê Xalid el-Cuhenî (Xwedê jê razî be) hatiye vegotin ku mêrekî ji Resûlullah ﷺ li ser luqeteyê (tiştê windabûyî) pirsî. Wî got:
"Salekê îlan bike, paşê taybetmendiyên kîs û girêka wê nas bike, dûv re wê bi kar bîne; eger xwediyê wê hat, wê bide wî." Wan gotin: "Ey Resûlê Allah ﷺ! Ya pezê windabûyî çi ye?" Resûlullah ﷺ got: "Wê bigire, çimkî ew yan ji bo te ye, yan ji bo birayê te ye, yan jî ji bo gur e." Wî got: "Ey Resûlê Allah ﷺ! Ya deveya windabûyî çi ye?" Hingê Resûlullah ﷺ hêrs bû heta ku rûyê wî an gepên wî sor bûn û got: "Tu û ew çi ne? Pêlav û tûrikê avê pê re ne; heta ku xwediyê wê wê bibîne, bila wisa bimîne."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tiştekî windabûyî divê were ragihandin, were parastin û ji xwediyê wê re were vegerandin.
Tiştekî windabûyî ku kesek dibîne û dike bin lênihêrîna xwe.
Girêk an girêdan û pêçana tiştekî hatî dîtin; nîşaneyên nasînê yên ku xwedî dikare wan rave bike.
Mî dikare ji windabûnê an nêçîrvanan re hewceyê parastinê be; deve dikare xwe biparêze û divê bêriya wê were kirin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku tiştekî nirxdar ê hatî dîtin divê bi baldarî were ravekirin û dîtina wê ji bo salekê were ragihandin. Kesê ku piştî wê bikar tîne, hîn jî mecbûr e wê vegerîne heke xwedî derkeve. Rêgezên taybet ên ragihandin û parastinê li gor mezhebê hiqûqî û rewşê diguherin. Mîyekî hatî dîtin dikare were parastin da ku winda nebe; lê deve ya şaşbûyî divê azad bimîne, ji ber ku dikare xwe biparêze.
- Ji bo tiştekî nirxdar ê hatî dîtin, nîşaneyên nasînê di cih de tomar bike û li gor rêgezên derbasdar dîtina wê ragihîne.
- Bi tişta hatî dîtin re wekî berpirsiyariyekê ku ji te re hatiye spartin tevbigere û dema xwediyê rastîn derkeve wê vegerîne.
- Heywanekî şaşbûyî bê sedem li paş xwe nehêle: binirxîne ka ji bo ewle bimîne çi hewce ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.