Sahih al-Bukhari, hedîsa 2437
Ubayy ibn Ka'b rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ubayy ibn Ka'b hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَزَيْدِ بْنِ صُوحَانَ فِي غَزَاةٍ، فَوَجَدْتُ سَوْطًا. فَقَالَ لِي أَلْقِهِ. قُلْتُ لاَ، وَلَكِنْ إِنْ وَجَدْتُ صَاحِبَهُ، وَإِلاَّ اسْتَمْتَعْتُ بِهِ. فَلَمَّا رَجَعْنَا حَجَجْنَا فَمَرَرْتُ بِالْمَدِينَةِ، فَسَأَلْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ وَجَدْتُ صُرَّةً عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ، فَأَتَيْتُ بِهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً ". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلاً ثُمَّ أَتَيْتُ، فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً ". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلاً ثُمَّ أَتَيْتُهُ، فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً ". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلاً ثُمَّ أَتَيْتُهُ الرَّابِعَةَ فَقَالَ " اعْرِفْ عِدَّتَهَا وَوِكَاءَهَا وَوِعَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ اسْتَمْتِعْ بِهَا ".
Suweyd bîn Ğefele ragihand: Dema ez bi Selman bîn Rebî'e û Zeyd bîn Suhan re di şerekî de bûm, min qamçiyek dît. Yekî ji wan ji min re got: 'Wê bavêje.' Min got: 'Na, lê eger ez xwediyê wê bibînim, ez ê bidim wî; wekî din ez ê jê sûd werbigirim.' Dema em vegeriyan û çûn hecê, em di Medîneyê re derbas bûn û min ji Ubeyy bîn Ke'b pirsî. Wî got: 'Di dema Pêxember ﷺ de min tûrek dît ku sed dînar tê de bûn. Min ew bir cem Pêxember ﷺ û wî ji min re got:
"Salekê îlan bike." Min salekê îlan kir, paşê ez çûm cem wî û wî got: "Saleke din jî îlan bike." Min saleke din jî îlan kir. Paşê ez dîsa çûm cem wî û wî got: "Saleke din jî îlan bike." Min saleke din jî îlan kir. Cara çarem ez çûm cem wî û wî got: "Hejmara wê, girêka wê û tûra wê nas bike; eger xwediyê wê hat, bide wî; wekî din jê sûd werbigire."'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tiştekî hatî dîtin divê were ragihandin û wisa were parastin ku were nasîn.
Tiştekî ku kesek piştî ku xwediyê wê winda kiriye dibîne.
Dîtina tiştî bi awayekî guncaw ragihîne da ku xwediyê wê bikare wê bixwaze.
Taybetmendiyên ku xwediyê tiştî dikare bi wan nîşan bide ku ew ya wî ye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku tiştekî giranbiha yê hatî dîtin divê bi baldarî were danasîn û ragihandin da ku xwediyê wê bikare wê vegerîne. Dîtîner agahiyên taybetmendiyên wê diparêze û dema ku xwedî bi awayekî qanihker wê nas bike, tiştê radest dike. Dibistanên hiqûqî yên klasîk, li gorî nirx û cureya tiştê hatî dîtin, li ser dirêjî û awayê ragihandinê nîqaş dikin; hedîs ji bo kîseke ku sed dînar tê de ne, ragihandina sê salan behs dike. Bikaranîna tiştê piştî wê demê mafê xwediyê wê tune nake: heke ew paşê xuya bibe, divê mafê wî were parastin.
- Taybetmendiyên tiştê hatî dîtin binivîse û dîtina wê bi rêyên guncaw ragihîne.
- Tiştê tenê radestî kesekî bike ku dikare taybetmendiyên girîng bibêje.
- Mala hatî dîtin wekî berpirsiyariyeke spartî bibîne, ne wekî qezenceke bêhêvî.
Ev vegotin jî behsa tiştekî hatî dîtin dike û berpirsiyariya dîtîner a lênêrîna wê zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #2438 (Sahih)Rêberiya zêdetir li ser ragihandina dîtinê û nasîna tiştê dide.
Sahih al-Bukhari · #2437.2 (Sahih)Ev guhertoyê agahiyeke din li ser hevdîtina bi Ubayy ibn Ka'b re dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.