Sahih al-Bukhari, hedîsa 2507
Rafi ibn Khadij rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Rafi ibn Khadij hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ مِنْ تِهَامَةَ، فَأَصَبْنَا غَنَمًا وَإِبِلاً، فَعَجِلَ الْقَوْمُ، فَأَغْلَوْا بِهَا الْقُدُورَ، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهَا فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ عَدَلَ عَشْرًا مِنَ الْغَنَمِ بِجَزُورٍ، ثُمَّ إِنَّ بَعِيرًا نَدَّ وَلَيْسَ فِي الْقَوْمِ إِلاَّ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ فَحَبَسَهُ بِسَهْمٍ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". قَالَ قَالَ جَدِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، فَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " اعْجَلْ أَوْ أَرْنِي، مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلُوا، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Ebaya bin Rifa'e wiha rivayet dike: Bavkalê min Rafi' bin Xedîc (Xwedê jê razî be) got:
"Em li gel Pêxember ﷺ li geliya Zul-Huleyfe ya Tihameyê bûn û me çend pez û hêştir (wek xenîmet) bi dest xistin. Gel lez kirin û goşt xistin quşxaneyan û dest bi pijandinê kirin. Lê Resûlullah ﷺ hat û ferman da ku quşxane werin qulibandin. Paşê wî xenîmet parve kir û her hêştirek wek deh pezan hesiband. Hêştirek reviya û li cem gel tenê çend hesp hebûn, loma ew xemgîn bûn. Mêrekî bi tîrekê ew hêştir sekinand. Resûlullah ﷺ fermû: 'Hin ji van heywanan mîna heywanên kovî serhişk in; eger yek ji wan ji destê we bireve, hûn dikarin wiha bikin.'" Bavkalê min got: "Ya Resûlullah! Em ditirsin ku sibe em ê rastî dijmin bên û kêrên me tune ne; gelo em dikarin bi qamîşan serjê bikin?" Pêxember ﷺ fermû: "Erê, an jî tiştekî ku xwînê bide herikandin bikar bîne. Tiştê ku xwîn jê diherike û navê Allah lê tê gotin, bixwin. Lê bi diran û neynûkan serjê nekin. Ez ê sedema vê yekê ji we re bibêjim: Diran hestî ne, û neynûk amûrên serjêkirinê yên Hebeşiyan in."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di qetilkirina lezgîn de, amûrek tûj û gotina navê Allah têra xwe dikin.
Sahabeyan heywanên desteserkirî qetil kiribûn û goşt xistibûn qazan, berî ku dabeşkirin biqede. Wan herwiha pirsîbû ka ew çawa dikarin heywanan qetil bikin, heke di dema hevdîtinekê bi dijmin re de kêrên wan tune bin.
Malên ku piştî şerekî ji dijmin tên desteserkirin û li gorî rêzikan tên dabeşkirin.
Reviyaye an jî ji kontrolê derketiye; êdî heywan ne di bin kontrolê de bû.
Amûrek tûj û guncaw ku di dema qetilkirinê de dihêle xwîn ji heywanê derkeve.
Zanyar derdixin ku heywanekî reviyaye ku nikare bi ewlehî bê girtin, dikare bi çekekî guncaw were kuştin, wek nêçîrê. Ji bo qetilkirina olî amûrek tûj pêwîst e û navê Allah tê gotin; diran û neynûk nayên bikaranîn. Hedîs herwiha hîn dike ku talana şer divê bi rêkûpêk were dabeşkirin berî ku kesek wê li gorî dilê xwe bi kar bîne. Mezhebên hiqûqê şertên din ên qetilkirinê jî nîqaş dikin, di nav de cihê birînê û rewşa ku kêra asayî ya qetilkirinê tune ye.
- Talanê hevpar bi kar neyne heta ku kesê berpirsiyar dabeşkirina wê rêk nexîne.
- Di qetilkirina lezgîn de amûrekî tûj û guncaw bi kar bîne û navê Allah bibêje.
- Heke heywanek bireve û neyê girtin bi awayekî ewle, zû tevbigere û pêşî li êşa bêhewce bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.