Sahih al-Bukhari, hedîsa 3075
Rafi ibn Khadij rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Rafi ibn Khadij hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Ebaya bin Rifa'e wiha rivayet dike: Bavê min ê mezin Rafi' got:
"Em li gel Pêxember ﷺ li Zul-Huleyfeyê bûn, xelkî birçîbûn û me deve û pez (wek xenîmet) bi dest xistin. Pêxember ﷺ li paşiya xelkê bû. Wan lez kir û quşxane danîn ser agir. Dema Pêxember ﷺ hat, ferman da ku quşxane werin qulibandin, paşê xenîmet parve kir û deh pez wekî yek deve hesab kirin. Hingê deveke reviya û xelkê ew qewitand heta ku westiyan, ji ber ku hespên wan kêm bûn. Mirovekî tîrek avêt û bi izna Xwedê ew sekinand. Pêxember ﷺ fermû: 'Hin ji van heywanan mîna canewerên kovî tevdigerin; eger heywanek ji we bireve, wisa tevli wê bibin.' Bavê min ê mezin pirsî: 'Em hêvî dikin (an ditirsin) ku em ê sibe dijmin bibînin û kêrên me nînin; gelo em dikarin bi qamîşan serjê bikin?' Resûlullah ﷺ bersiv da: 'Her amûrek ku xwînê diherikîne û navê Allah lê tê gotin, goştê wê bixwin, lê diran û neynokê bi kar neynin. Ez ê sedema vê ji we re bibêjim: Diran hestî ye, û neynok jî amûra serjêkirinê ya Hebeşiyan e.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di qurbankirina ji bo pêwîstiyê de rêzikên zelal hene ji bo kuştin û dabeşkirina heywanan.
Cihek li nêzî Medîneyê ku kom li wir bû.
Berî ku nêçîr li gorî rêberiya Pêxember ﷺ were dabeşkirin, qazan vala kirin.
Amûrekî tûj e ku di dema serjêkirinê de dihêle xwîn derkeve.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê nêçîr bi dadperwerî were dabeşkirin û divê mirov berî ku dabeşkirin were rêkxistin, pêşî tiştekî neke. Heke heywanek bireve, mirov dikare tîrek an amûrekî tûj ê wekî wê bi kar bîne, bi şertê ku navê Allah bê gotin. Di serjêkirina ayînî de, amûr divê xwînê derxe; diran û neynûk nayên bikaranîn. Herwiha çar mezhebên hiqûqî yên sunnî şertên têkildarî kesê serjêkar, gotina navê Allah û guncawiya amûra bikarhatî dinirxînin.
- Di derbarê nêçîrê de, li benda dabeşkirina dadperwer bimîne û berî wê para xwe negire.
- Di dema serjêkirinê de amûrekî tûj û guncaw bi kar bîne û navê Allah bibêje.
- Bi heywana reviyayî re li gorî rêzikên nêçîrê û serjêkirinê tevbigere, ne bi tundiya bêbingeh.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.