Sahih al-Bukhari, hedîsa 2781
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ، أَوِ الْفَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ عَنْهُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ فِرَاسٍ، قَالَ قَالَ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ أَبَاهُ اسْتُشْهِدَ يَوْمَ أُحُدٍ، وَتَرَكَ سِتَّ بَنَاتٍ، وَتَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا، فَلَمَّا حَضَرَ جِدَادُ النَّخْلِ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ وَالِدِي اسْتُشْهِدَ يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا كَثِيرًا، وَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ يَرَاكَ الْغُرَمَاءُ قَالَ " اذْهَبْ فَبَيْدِرْ كُلَّ تَمْرٍ عَلَى نَاحِيَتِهِ ". فَفَعَلْتُ ثُمَّ دَعَوْتُهُ، فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَيْهِ أُغْرُوا بِي تِلْكَ السَّاعَةَ، فَلَمَّا رَأَى مَا يَصْنَعُونَ أَطَافَ حَوْلَ أَعْظَمِهَا بَيْدَرًا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ جَلَسَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " ادْعُ أَصْحَابَكَ ". فَمَا زَالَ يَكِيلُ لَهُمْ حَتَّى أَدَّى اللَّهُ أَمَانَةَ وَالِدِي، وَأَنَا وَاللَّهِ رَاضٍ أَنْ يُؤَدِّيَ اللَّهُ أَمَانَةَ وَالِدِي وَلاَ أَرْجِعَ إِلَى أَخَوَاتِي بِتَمْرَةٍ، فَسَلِمَ وَاللَّهِ الْبَيَادِرُ كُلُّهَا حَتَّى أَنِّي أَنْظُرُ إِلَى الْبَيْدَرِ الَّذِي عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنَّهُ لَمْ يَنْقُصْ تَمْرَةً وَاحِدَةً. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ أُغْرُوا بِي يَعْنِي هِيجُوا بِي فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمْ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ
Cabir ibn Ebdullah el-Ensarî (r.a.) wiha rivayet dike: Bavê min di Roja Uhudê de şehîd bû û şeş keç û deynek li pey xwe hişt. Dema dema çinîna xurmayan hat, ez çûm cem Resûlê Allah ﷺ û gotim:
"Ey Resûlê Allah! Tu dizanî ku bavê min di Roja Uhudê de şehîd bûye û deyneke mezin li pey xwe hiştiye, û ez dixwazim ku deyndar te bibînin." Pêxember ﷺ ferman da: "Here û her cureyekî xurmayan cuda-cuda kom bike." Min jî wisa kir û paşê ew vexwend. Gava wan ew dît, di wê kêliyê de bi tundî dest bi daxwaza mafên xwe kirin. Gava Resûlê Allah ﷺ tevgera wan dît, sê caran li dora koma herî mezin geriya û li ser rûnişt û got: "Hevalên xwe (deyndaran) bang bike." Paşê wisa pîva û da wan heta ku Allah deynê bavê min bi temamî da. Bi Allah sond! Ez ê razî bûma ku Allah deynê bavê min bida her çend ez ji xwişkên xwe re yek xurma jî venegerandama. Lê bi Allah sond! Hemû kom wekî xwe saxlem man, û min li koma ku Resûlê Allah ﷺ li ser rûniştibû nihêrî û wisa xuya dikir ku jê yek xurma jî kêm nebûye. Ebû Ebdullah dibêje: Wateya 'ugrû bî' ew e ku wan bi min re dijwarî kirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ alîkariya Cabir kir ku deynên bavê xwe bide.
Bavê Cabir li Uhud şehîd bû û şeş keç û deyn li pey xwe hişt. Dema xurmeyan gihîştin, Cabir ji Pêxember ﷺ xwest ku di civîna bi deyndaran re amade be.
Xurmeyên ku dema gihîştin ji darên xurme tên komkirin.
Kesên ku pere an tiştên din ji wan re tê deynkirin.
Berpirsiyariyek an erkekî ku hatiye spartin; li vir deyna ku bavê Cabir li pey xwe hiştibû.
Zanyar ji vê derdixin ku divê deynên miriyan bi girîngî bên dayîn û waris divê mafên deyndaran paşguh nekin. Pêxember ﷺ wekî navbeynkar tevdigera û bi deyndaran re dadmend bû. Parastina ecêb a xurmeyan nîşana bereketa Allah e, lê sozdayînek giştî nîne ku deyn her tim bi vî awayî winda dibin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunî qebûl dikin ku berî dabeşkirina mîrasê, deyn ji milkê mirî tên dayîn, li gorî qaîdeyên naskirî yên hiqûqa mîrasê.
- Deyn û erkên din ên hîn nehatine dayîn bi zelalî tomar bike û bê derengxistina bêwate wan çareser bike.
- Heke li ser mîrasê nakokî derkeve, ji navbeynkarê pêbawer alîkariyê bixwaze û bi deyndaran re dadmend tevbigere.
- Piştgiriya xizmên mirî yên ku bi barên aborî mane bike, bêyî ku mafên wan an yên deyndaran binpê bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.