Sahih al-Bukhari, hedîsa 2986
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ أَبِي طَلْحَةَ، وَإِنَّهُمْ لَيَصْرُخُونَ بِهِمَا جَمِيعًا الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ.
Enes (rz) wiha got: Ez li pişt Ebu Talha siwar bûbûm û mirov ji bo her duyan, yanî ji bo Hec û Umreyê bi dengekî bilind Telbiye digotin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Enes diyar dike ku sehabî ji bo Hec û Umreyê telbiyê bi dengekî bilind digotin.
Formula hecê ye ku heciyê bi wê bersiva Allah dide û dilsozîya xwe ji Wî re diyar dike.
Heca mezin a Mekkeyê û heca biçûk, ku dikare li derveyî dema Hecê jî bê kirin.
Telbiyê wisa gotin ku were bihîstin; hedîs dibêje ku sehabî wê bi hev re digotin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku heciyan telbiyê bi dengekî bihîstinbar dibêjin û ku Hec û Umre dikarin di niyetê de bi hev re bên gotin. Ev gotin bi tevlihevkirina her du ayînan, temettu‘ an qiran, li hev tê; awayê rast li gorî niyetê û rêzikên din ên hecê diguhere. Mezhebên fiqhê hûrguliyên telbiyê nîqaş dikin, lê wê wekî nîşanek girîng a îhramê dipejirînin.
- Telbiyê fêr bibe û di dema hecê de wê bi hişyarî bibêje, wekî nîşana îbadet û dilsozîya ji bo Allah.
- Berî Hec an Umreyê, li ser awayê hecê yê ku te hilbijartiye û niyeta pêwendîdar agahdar bibe.
- Bila îbadeta bi hev re te teşwîq bike ku baldar û bi hev re girêdayî bibî, bêyî ku tu kesên din aciz bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.