Sahih al-Bukhari, hedîsa 3025
Abdullah ibn Abi Aufa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abi Aufa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ كُنْتُ كَاتِبًا لَهُ قَالَ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى حِينَ خَرَجَ إِلَى الْحَرُورِيَّةِ فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوَّ انْتَظَرَ حَتَّى مَالَتِ الشَّمْسُ. ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ وَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ، فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ ـ ثُمَّ قَالَ ـ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الأَحْزَابِ اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ ". وَقَالَ مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ حَدَّثَنِي سَالِم أَبُو النَّضْرِ كُنْتُ كَاتِبًا لِعُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَأَتَاهُ كِتَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُو ".
Yûsif bîn Mûsa, Asim bîn Yûsif el-Yerbuî, Ebû Îshaq el-Fizarî û Mûsa bîn Uqbe ji me re wiha ragihandin: Salim Ebû en-Nedr (rehmetullahî aleyh) got:
"Ez katibê Umer bîn Ubeydullah bûm. Dema ku ew çûbû Herûriyyeyê, Ebdullah bîn Ebî Evfa (razî be Allah jê) nameyek ji wî re nivîsand. Min ew xwend û tê de ev tişt hebûn: 'Bêguman Resûlê Allah ﷺ di hin rojên ku dijmin tê de rast hatibû, heta ku tav xwar bû sekinî. Paşê di nav gel de rabû ser piyan û got: Ey gel! Li hevdîtina dijmin nexwazin û ji Allah reafiyetê bixwazin. Lê gava hûn wan bibînin, sebir bikin û bizanin ku Biheşt di bin siya şûran de ye.' Paşê wî got: 'Ya Allah! Ya Kîtab daxistine, ya ewr dajo û ya hizban têk birine, wan têk bibe û li ser wan alîkariya me bike.'" Mûsa bîn Uqbe jî wiha got: Salim Ebû en-Nedr ji min re got ku ez katibê Umer bîn Ubeydullah bûm û nameyek ji Ebdullah bîn Ebî Evfa (razî be Allah jê herduyan) hat ku tê de Resûlê Allah ﷺ gotibû: "Li hevdîtina dijmin nexwazin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Li lihevhatinê neke, xêr û ewlehiyê bixwaze û li hemberî xetereyê xwe bisekine.
Xêr û parastin ji ceribandin û zirarê.
Komên ku li dijî misilmanan yek bûn.
Teşwîq e ji bo sebatê di şerê rewa de, ne bangewazî ye ku mirov li şer bigere.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku bawermend divê nexwaze pevçûneke çekdarî çêbibe, lê ji Allah ewlehî û xêrê bixwaze. Heke şer bi rastî pêk were, sebir û sebat pêwîst in; duaya pêxemberî her wiha hînî me dike ku em xwe bispêrin Allah û ji Wî serkeftinê bixwazin. Ev beş destûrê nade tundûtûjiya kesane: çarçoveya wê pevçûneke leşkerî ye ku di bin fermandariyê de û li gorî rêzikên hiqûqa îslamî pêk tê.
- Li pey pevçûn an xetereyê nekeve; ji Allah xêr û parastinê bixwaze.
- Dema tu bi rewşeke dijwar re rû bi rû dibî, bi sebr û sebat bersiv bide.
- Bi awayekî rewa ji bo alîkarî û serkeftinê dua bike, bêyî ku hewl û berpirsiyariya xwe paşguh bikî.
Ev rivayeta hevterîb bi vegotina Abdullah ibn Ebî Evfê re girêdayî ye, ku dibêje mirov divê nexwaze bi dijmin re rû bi rû bibe.
Sahih al-Bukhari · #3026 (Sahih)Ev hedîs şîreta ku mirov li dijmin ngeriyê dubare dike û bi vî awayî xweparêzî û daxwaza parastinê destnîşan dike.
Sahih al-Bukhari · #3027 (Sahih)Ev rivayeta sahih jî behsa nexwestina pevçûnê dike û şîreta pêxemberî ya dubare zelal dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.