Sahih al-Bukhari, hedîsa 3024
Abdullah ibn Abi Aufa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abi Aufa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ الْيَرْبُوعِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ كُنْتُ كَاتِبًا لَهُ قَالَ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى حِينَ خَرَجَ إِلَى الْحَرُورِيَّةِ فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوَّ انْتَظَرَ حَتَّى مَالَتِ الشَّمْسُ. ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ وَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ، فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ ـ ثُمَّ قَالَ ـ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الأَحْزَابِ اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ ". وَقَالَ مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ حَدَّثَنِي سَالِم أَبُو النَّضْرِ كُنْتُ كَاتِبًا لِعُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَأَتَاهُ كِتَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُو ".
Salim Ebû en-Nedr got: Ez katibê Umer kurê Ubeydullah bûm. Dema ku ew ber bi Herûriyê ve derket, Ebdullah kurê Ebî Evfa nameyek ji wî re nivîsand û min ew xwend. Di nameyê de wiha hebû: 'Resûlullah ﷺ di hin rojên ku tê de rastî dijmin hatibû, heta ku roj çû ava li bendê ma. Paşê di nav mirovan de rabû ser piyan û got:
"Ey xelk! Li hevdîtina dijmin nexwazin û ji Allah reafiyetê bixwazin. Lê gava hûn rastî wan werin, sebir bikin û bizanin ku Bihuşt di bin siya şûran de ye." Paşê wiha dua kir: "Ya Allah! Ya Kîtab daxistiye, ya ewr dide livandin û ya hizban têk biriye, wan têk bibe û me li ser wan serbike."'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Şerê neke; ji Allah re xweşî û saxlemiyê bixwaze û heke şer neçarî bibe, sebir bike.
Xweşî û parastin ji ceribandin, zirar û xetereyan.
Komên dijmin ên ku li dijî misilmanan yekbûne.
teşwîqek e ji bo sebatê di şerekî rewa de, ne bangek e ku mirov li şer bigere.
Zanyar ji vê derdixin ku misilman divê hêvîdarê pevçûnek çekdarî nebe, lê ji Allah ewlehî û xweşiyê bixwaze. Heke şerekî destûrdayî pêk were, sebat pêwîst e. Dua nîşan dide ku mirov ji Allah serkeftinê dixwaze û di heman demê de pê bawer e; ev gotin destûrê nade tundûtûjiya kesane.
- Li şûna lêgerîna xeterê an pevçûnê, ji Allah xweşî û parastinê bixwaze.
- Dema tu bi ceribandineke dijwar û neçar re rû bi rû dibî, bi sebir û sebat bersiv bide.
- Tedbîrên pratîk ên ewlehiyê bistîne û encamê bispêre Allah.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.