Sahih al-Bukhari, hedîsa 3143
Hakim ibn Hizam rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Hakim ibn Hizam hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ قَالَ لِي " يَا حَكِيمُ، إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ، فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ، وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى ". قَالَ حَكِيمٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ أَرْزَأُ أَحَدًا بَعْدَكَ شَيْئًا حَتَّى أُفَارِقَ الدُّنْيَا. فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَدْعُو حَكِيمًا لِيُعْطِيَهُ الْعَطَاءَ، فَيَأْبَى أَنْ يَقْبَلَ مِنْهُ شَيْئًا، ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ دَعَاهُ لِيُعْطِيَهُ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ، إِنِّي أَعْرِضُ عَلَيْهِ حَقَّهُ الَّذِي قَسَمَ اللَّهُ لَهُ مِنْ هَذَا الْفَىْءِ، فَيَأْبَى أَنْ يَأْخُذَهُ. فَلَمْ يَرْزَأْ حَكِيمٌ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تُوُفِّيَ.
Mihemed kurê Yûsif ji me re vegot, Ewzaî ji me re vegot, ji Zuhriyê, ji Seîd kurê Museyyeb û Urwe kurê Zubeyr, ku Hekîm kurê Hizam (Xwedê jê razî be) got:
"Min ji Resûlullah ﷺ xwest, wî da min. Min dîsa xwest, wî dîsa da min. Paşê wiha ferman kir: 'Ey Hekîm! Bêguman ev malê dinyayê şîn û şîrîn e. Kî wê bi dilfirehî û qenaetê werbigire, tê de bereket çêdibe. Lê kî wê bi çavtirsî û hirsê werbigire, tê de bereket çênabe û ew ê bibe wekî yê ku dixwe lê têr nabe. Destê jorîn (destê bexşer) ji destê jêrîn (destê wergir) çêtir e.'" Hekîm got: "Min got: Ey Resûlullah ﷺ! Bi wî Zatê ku te bi heq şandiye sond dixwim, piştî te ez ê tu carî tiştekî ji kesekî nexwazim heta ku ez ji vê dinyayê biçim." Piştî vê yekê, dema Ebûbekir (Xwedê jê razî be) Hekîm vexwend da ku tiştekî bide wî, wî red kir û tiştek qebûl nekir. Paşê Omer (Xwedê jê razî be) jî ew vexwend da ku tiştekî bide wî, lê wî dîsa red kir. Li ser vê yekê Omer got: "Ey civaka Misilmanan! Ez mafê wî yê ku Xwedê di vê feyê (xenîmeta bê şer) de ji bo wî diyar kiriye pêşkêşî wî dikim, lê ew girtina wê red dike." Hekîm piştî Pêxember ﷺ heta mirina xwe tu tiştek ji tu kesekî wernegirt.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku mal bê tamahî qebûl bike, di wê de bereket dibîne û fêrî dayînê dibe.
Wêneyek ji bo malê ku balkêş e, wekî fêkîyên teze.
Tiştek bê tama qebûl kirin û bi ya ku mirov distîne razî bûn.
Destê ku dide; destê jêrîn ew e ku distîne.
Zanyarên klasîk diyar dikin ku mal bi xwe nayê şermezarkirin: bereket bi helwesteke razî û bi xercandina baş ve girêdayî ye. Ev gotin keremê pesn dide û li dijî tamahiyê hişyar dike, ku tu carî têrkirineke domdar nayîne. Soza taybetî ya Hakim ku êdî tiştekî nexwaze, xwekontrola wî ya awarte nîşan dide; ev nayê wê wateyê ku wergirtina para ku mafê mirov e an alîkariya pêwîst qedexe be.
- Alîkarî an malê bê tamahî qebûl bike û ji bo ya ku distînî spasdar be.
- Ji bo ku tu bi rêkûpêk alîkariya kesên hewcedar bikî, planeke zelal çêke.
- Razîbûnê pratîk bike: berî kirînekê ji xwe bipirse ka ew bi rastî pêwîst e an na.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.