Sahih al-Bukhari, hedîsa 3145
Amr ibn Taghlib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Amr ibn Taghlib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْمًا وَمَنَعَ آخَرِينَ، فَكَأَنَّهُمْ عَتَبُوا عَلَيْهِ فَقَالَ " إِنِّي أُعْطِي قَوْمًا أَخَافُ ظَلَعَهُمْ وَجَزَعَهُمْ، وَأَكِلُ أَقْوَامًا إِلَى مَا جَعَلَ اللَّهُ فِي قُلُوبِهِمْ مِنَ الْخَيْرِ وَالْغِنَى، مِنْهُمْ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ ". فَقَالَ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِكَلِمَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُمْرَ النَّعَمِ. وَزَادَ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِمَالٍ أَوْ بِسَبْىٍ فَقَسَمَهُ. بِهَذَا.
Emrû bîn Teẍlîb (razîyallahu anhu) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ da hinek kesan û ji hinekên din re neda. Wisa xuya dikir ku ew kesên ku tiştek negirtibûn, ji vê yekê aciz bûn. Hingê Pêxember ﷺ ferman kir:
"Ez didim hinek kesan, ji ber ku ez ditirsim ku ew ji dîn dûr bikevin an jî bêsebr bibin; lê ez hinek kesên din dispêrim wê başî û dewlemendiya ku Allah di dilên wan de daye cihkirin, û Emrû bîn Teẍlîb jî ji wan e." Emrû bîn Teẍlîb got: "Ez hez nakim ku li şûna vê gotina Resûlullah ﷺ, deveên sor ên herî biqîmet bidest min biketana." Ebû Asim ji Cerîr zêde kir û got: Min ji Hesen bihîst ku digot: Emrû bîn Teẍlîb ji me re ragihand ku dema mal an dîlên şer hatin cem Resûlullah ﷺ, wî ew bi vî awayî parve kirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ hin kesan da da ku baweriya wan biparêze û ji yên din re bawer dikir ku ewê razî bin.
Pêncanek ji hin destkeftiyên şerê ye ku li gorî rêzikên Îslamê ji bo armancên diyarkirî tê veqetandin.
Wêneyek ji bo malê hêja; ji bo 'Amr ibn Taghlib, pesnê Pêxember ﷺ hêjatir bû.
Pêxember ﷺ ji hin kesan re beşek zêde neda, ji ber ku baweriya wan, dewlemendiya wan a hundirîn û razîbûna wan pê bawer bû.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku rêber ne her dem mecbûr e çavkaniyan wekhev belav bike: dikare hewcedariyên cuda li ber çavan bigire û mirovan ji devjêberdana baweriyê an bêsebrî biparêze. Dabeşkirina çavkaniyên giştî aqilmendî û dadperweriyê dixwaze, ne beşek wekhev ji bo her kesî. Gotinên 'Amr ibn Taghlib jî nîşan didin ku nirxdana giyanî û razîbûn dikarin ji malê maddî girîngtir bin.
- Tenê li tiştê ku kesên din distînin mêze neke; hewl bide rewş û hewcedariyên wan jî fam bikî.
- Heke tu berpirsiyarê dabeşkirina çavkaniyan î, bi dadperwerî tevbigere û hewcedariyên cuda li ber çavan bigire.
- Razîbûnê pêş bixe û pesindana bawerî û xweşxuyiya xwe ji xelata maddî hêjatir bizane.
Pêxember ﷺ li wir jî dibêje ku hin kesan dide da ku baweriya wan bihêz bike, lê ji yên din re bi bawerî û razîbûna wan pê bawer e.
Sahih al-Bukhari · #3147 (Sahih)Ev vegotin vedibêje ku Pêxember ﷺ dema dabeşkirinê hest û rewşên mirovan li ber çavan digirt.
40 Hadith van an-Nawawi · #31 (Sahih)Ev hedîs razîbûna bi malê hindik re girîng dibîne û bi dewlemendiya hundirîn a ku di nivîsa sereke de tê pesindarî kirin ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.