Sahih al-Bukhari, hedîsa 3291
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْتِفَاتِ الرَّجُلِ فِي الصَّلاَةِ. فَقَالَ " هُوَ اخْتِلاَسٌ يَخْتَلِسُ الشَّيْطَانُ مِنْ صَلاَةِ أَحَدِكُمْ ".
Hesen ibn Er-Rebî' ji me re vegot, Ebu'l-Ehwas ji me re vegot, ji Eş'es, ji bavê wî, ji Mesrûq; got: Aişe (razî be Allah jê) got: Min ji Pêxember ﷺ li ser zivirandina mêrov di nimêjê de pirsî. Wî ferman kir: "Ew diziyek e ku Şeytan ji nimêja yekî ji we didize."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Li di dema nimêjê li derdorê mêze kirin bala mirov ji nimêjê kêm dike.
Di dema nimêjê de çav ji cihê secdeyê dûr xistin.
Bêjeyeke mecazî ye ku windabûna baldarî û xelata nimêjê diyar dike.
Zanyarên klasîk rave dikin ku bêyî hewcedariyê li derdorê mêze kirin di dema nimêjê de mekruh e, ji ber ku baldarî û xelata temam kêm dike. Mezhebên fiqhê vê yekê ji nêrîn an livîna pêwîst cuda dibînin; ev yek bixwe nimêjê betal nake. Ev hişyarî kesê nimêjê dike ku çav û dilê xwe li ser nimêjê bigire.
- Di dema nimêjê de çavê xwe ber bi cihê secdeyê ve bigire û ji bêhemdî li derdorê mêze kirin dûr bikeve.
- Bi aramî ji bo nimêjê xwe amade bike, da ku hawîrdor tim bala te ji nimêjê neke.
- Heke çavê te ji nimêjê dûr bikeve, bi aramî vegerîne û baldarîya xwe nû bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.