Sahih al-Bukhari, hedîsa 3388
Um Ruman rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Um Ruman hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَأَلْتُ أُمَّ رُومَانَ، وَهْىَ أُمُّ عَائِشَةَ، عَمَّا قِيلَ فِيهَا مَا قِيلَ قَالَتْ بَيْنَمَا أَنَا مَعَ عَائِشَةَ جَالِسَتَانِ، إِذْ وَلَجَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ، وَهْىَ تَقُولُ فَعَلَ اللَّهُ بِفُلاَنٍ وَفَعَلَ. قَالَتْ فَقُلْتُ لِمَ قَالَتْ إِنَّهُ نَمَا ذِكْرَ الْحَدِيثِ. فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَىُّ حَدِيثٍ فَأَخْبَرَتْهَا. قَالَتْ فَسَمِعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ نَعَمْ. فَخَرَّتْ مَغْشِيًّا عَلَيْهَا، فَمَا أَفَاقَتْ إِلاَّ وَعَلَيْهَا حُمَّى بِنَافِضٍ، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا لِهَذِهِ ". قُلْتُ حُمَّى أَخَذَتْهَا مِنْ أَجْلِ حَدِيثٍ تُحُدِّثَ بِهِ، فَقَعَدَتْ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَئِنْ حَلَفْتُ لاَ تُصَدِّقُونِي، وَلَئِنِ اعْتَذَرْتُ لاَ تَعْذِرُونِي، فَمَثَلِي وَمَثَلُكُمْ كَمَثَلِ يَعْقُوبَ وَبَنِيهِ، فَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ. فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ مَا أَنْزَلَ، فَأَخْبَرَهَا فَقَالَتْ بِحَمْدِ اللَّهِ لاَ بِحَمْدِ أَحَدٍ.
Mesrûq ragihand: Min ji Umm Rûman, diya Aişeyê, li ser wê îftiraya ku li ser Aişeyê hatibû çêkirin pirsî. Wê got:
"Dema ez û Aişe rûniştî bûn, jineke Ensariyan hat cem me û got: 'Bila Xwedê filan kesî lanet bike.' Min jê pirsî: 'Çima?' Wê bersiv da: 'Ji ber ku wî ev qala (îftirayê) belav kiriye.' Aişeyê pirsî: 'Kîjan qal?' Jinê ew qal ji wê re vegot. Aişeyê pirsî: 'Gelo Ebû Bekir û Resûlullah ﷺ jî ev bihîstine?' Wê got: 'Erê.' Piştî vê yekê Aişe bêhiş ket erdê û dema ku hişê wê hat serê, tayeke bi lerzê girtibû. Pêxember ﷺ hat û pirsî: 'Çi bi vê hatiye?' Min got: 'Ji ber qaleke ku tê belavkirin tayê girtiye.' Aişe rabû rûnişt û got: 'Bi Xwedê! Heke min sond bixwara jî hûn ê bawer nekin, heke min xwe spartina jî hûn ê qebûl nekin. Mînak a min û ya we mîna mînaka Yaqûb û kurên wî ye. Li hemberî tiştê ku hûn îdia dikin, tenê alîkariya Xwedê tê xwestin.' Paşê Pêxember ﷺ çû û Xwedê ayetên der barê vê mijarê de nazil kirin. Dema ku Pêxember ﷺ ev yek ji Aişeyê re got, wê got: 'Hemd tenê ji bo Xwedê ye, ne ji bo kesekî din.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Aîşe dema ku bi îftîrayê re rû bi rû ma, xwe spart Allah.
Vegotin dibêje ku Aîşe çawa bihîst ku li ser wê îftîra tê belavkirin û paşê Allah ayetên derbarê vê mijarê de daxistin.
Niștecihên Medîneyê yên ku Pêxember ﷺ pêşwazî kirin û piştgirî dan misilmanên pêşîn.
Gotineke nîşana xwe spartina Allah e dema ku mirov îdiayên neheq dikin.
Aîşe bêgunehiya xwe û wehiyê ji Allah re têkildar dike, ne ji destwerdana mirovan re.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku bawermend divê li hember îftirayê sebir bike, karê xwe bispêre Allah û nehêle kes wî neçar bike ku li hember wan kesên ku jixwe biryar dane bawer nekin, xwe bêfeyde biparêze. Vegotin herwiha giraniya belavkirina tawanbarîyên bêpiştrastkirinê û şukirdariya guncan ji Allah re dema ku rastî eşkere dibe, tekez dike.
- Berî ku rastiyan bi baldarî kontrol bikî, îdiayekê belav neke.
- Dema ku rastî te tê neheqî kirin, alîkariyê ji Allah bixwaze û bi rûmet biaxive.
- Dema ku rastî eşkere dibe, şukirê Allah bike û encamê tenê ji mirovan re mehesibîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.