Sahih al-Bukhari, hedîsa 3470
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Bashsharji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ
- 2Muhammad ibn Abu Adiمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ
- 3Shu'baشُعْبَةَ
- 4Qatadaقَتَادَةَ
- 5Abu as‑Siddiq an‑Najiأَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ
- 6Abu Sa'idأَبِي سَعِيدٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ إِنْسَانًا ثُمَّ خَرَجَ يَسْأَلُ، فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ، فَقَالَ لَهُ هَلْ مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ لاَ. فَقَتَلَهُ، فَجَعَلَ يَسْأَلُ، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ ائْتِ قَرْيَةَ كَذَا وَكَذَا. فَأَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَنَاءَ بِصَدْرِهِ نَحْوَهَا، فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلاَئِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلاَئِكَةُ الْعَذَابِ، فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي. وَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي. وَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَهُمَا. فَوُجِدَ إِلَى هَذِهِ أَقْرَبُ بِشِبْرٍ، فَغُفِرَ لَهُ ".
Ebû Seîd el-Xudrî (razîyallahu anh) ragihand: Pêxember ﷺ got:
"Di nav Benu Îsraîl de mêrek hebû ku not û neh kes kuştibûn. Paşê derket da ku bipirse gelo tobe qebûl dibe yan na. Çû cem rahîbekî û jê pirsî gelo tobe ji bo wî heye? Rahîb got: 'Na.' Wî jî ew kuşt. Dîsa dest bi pirsînê kir, mêrekî jê re got: 'Here falan gundî.' Lê mirin berî ku bigihîje wir hat serê wî. Dema dimir, sînga xwe ber bi wî gundî ve zivirand. Melekên rehmê û melekên ezabê li ser wî nîqaş kirin. Allah ferman da vî gundî ku nêzîk bibe û ferman da wî gundê din ku dûr bikeve. Paşê got: 'Navbera wan bipîvin.' Hat dîtin ku ew bi qasî spanekê nêzîktirî wî gundî ye ku diçûyê. Loma ew hat efûkirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê zilamekî ku bi dilsozî poşman bû û vegeriya ba Wî, efû kir.
Zarokên Îsraêl: nesla pêxemberê Xaqûb.
Mirovekî dîndar ku xwe ji bo îbadetê û jiyaneke veqetandî veqetandiye.
Melekên ku di vê çîrokê de li ser çarenûsa vî zilamî nêrînên dijber hene.
Zanyarên klasîk, di nav wan de îmam Newewî, tekez dikin ku poşmanbûna dilsoz rê li ber efûyê vedike, heta piştî gunehên mezin jî. Poşmanbûn dixwaze ku mirov gunehê bihêle, poşman be û biryar bide ku careke din vegere ser wê; ger mafên mirovan hatibin binpêkirin, divê zirar jî were rastkirin û mafên wan bên vegerandin. Çîrok herwiha girîngiya zanîna olî nîşan dide: şêwirmendê yekem dadgeheke şaş da, lê kesê ku paşê şîret da wî ber bi hawîrdorekê ve bir ku piştgirî da poşmanbûna wî. Melekan dûrahiyê wekî rêgezek giştî ya efûyê pîv nekir; lê çîrok rehmeta Xwedê û girîngiya vegera wî ya dilsoz ber bi guhertinê ve nîşan dide.
- Piştî gunehekê, bi dilsozî vegere ba Xwedê û poşmanbûnê paş nexîne.
- Şîreta olî ya pêbawer bixwaze û hevaltiya kesên ku alîkariya te dikin di başiyê de bisekine hilbijêre.
- Hêvîdarê efûya Xwedê be û mafên mirovan ên ku te zirar dayê vegerîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.