Sahih al-Bukhari, hedîsa 3567
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Al‑Hasan ibn Sabbah al‑Bazzarji al‑Bukhari re vegotالْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ الْبَزَّارُ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Urwaعُرْوَةَ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ الْبَزَّارُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لأَحْصَاهُ. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَلاَ يُعْجِبُكَ أَبُو فُلاَنٍ جَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِ حُجْرَتِي يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، يُسْمِعُنِي ذَلِكَ وَكُنْتُ أُسَبِّحُ فَقَامَ قَبْلَ أَنْ أَقْضِيَ سُبْحَتِي، وَلَوْ أَدْرَكْتُهُ لَرَدَدْتُ عَلَيْهِ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَسْرُدُ الْحَدِيثَ كَسَرْدِكُمْ.
Hesen bîn Sebbah el-Bazzar ji min re got: Sufyan ji me re got, ji Zuhriyî, ji Urwe, ji Ayişeyê (Xwedê jê razî be) ku Pêxember ﷺ wiha diaxivî ku eger kesekî bixwesta peyvên wî bijmêre, dikaribû bijmêre. Leys got: Yunus ji Îbn Şîhab ji min re got: Urwe bîn Zubeyr ji Ayişeyê ji min re ragihand ku wê got: 'Ma tu ecêb namînî bi filan kesî? Hat û li kêleka odeya min rûnişt û dest bi vegotina hedîsên Resûlullah ﷺ kir da ku ez bibihîzim, lê ez di dema tesbîhatê de bûm. Berî ku ez tesbîhata xwe temam bikim, ew rabû û çû. Eger min ew dîtiba, min ê bersiv bidaya wî: Resûlullah ﷺ ne wekî we yekser û bilez hedîsan digotin.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bi aramî û zelal diaxivî, da gotinên wî baş werin şopandin.
Ew ewqas zelal diaxivî û navber dida ku guhdar dikaribû gotinên wî bişopîne û bijmêre.
Nimêjek ku mirov bi dilxwazî, ji bilî nimêjên ferz, dike.
Bêyî navberên têr zû axaftin, ku dikare fêmkirina hemû tiştan ji bo guhdar dijwar bike.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku mamoste divê bi aramî û bi awayekî têgihiştinbar biaxive û gotinan ewqas li pey hev rêz neke ku guhdaran zehmet be wan fêm bikin. Ev şirove balê dikişîne ser girîngiya ku Pêxember ﷺ dida hînkirina zelal; lê demek diyarkirî an lezek mecbûrî ji bo axaftinê destnîşan nake.
- Bi têra xwe aram biaxive, da ku kesên din peyama te baş fêm bikin.
- Dema ku tiştekî rave dikî, navberên kurt bide û bala xwe bide ka guhdar dikarin te bişopînin.
- Nimêj an çalakiya din a kesekî rêz bigire û ji bo gotina tiştekî demeke guncav hilbijêre.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.