Fezîlet û Menaqibên Pêxember ﷺ û Hevalên Wî · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 3581

Abdur-Rahman ibn Abi Bakr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Fezîlet û Menaqibên Pêxember ﷺ û Hevalên Wî
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji al‑Bukhari heta Abu Uthman

Sahih (pêbawer)
  1. 1Musa ibn Isma'ilji al‑Bukhari re vegotمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
  2. 2Mu'tamirمُعْتَمِرٌ
  3. 3Bavê wîأَبِيهِ
  4. 4Abu Uthmanأَبُو عُثْمَانَ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ أَصْحَابَ، الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ، وَأَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَرَّةً ‏ "‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ، وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ أَوْ سَادِسٍ ‏"‏‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ، وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلاَثَةٍ وَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَشَرَةٍ، وَأَبُو بَكْرٍ وَثَلاَثَةً، قَالَ فَهْوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي ـ وَلاَ أَدْرِي هَلْ قَالَ امْرَأَتِي وَخَادِمِي ـ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ، وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ، قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ ضَيْفِكَ‏.‏ قَالَ أَوَ عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ، قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ، فَذَهَبْتُ فَاخْتَبَأْتُ، فَقَالَ يَا غُنْثَرُ‏.‏ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا وَقَالَ لاَ أَطْعَمُهُ أَبَدًا‏.‏ قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنَ اللُّقْمَةِ إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا حَتَّى شَبِعُوا، وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلُ، فَنَظَرَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا شَىْءٌ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لاِمْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ‏.‏ قَالَتْ لاَ وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهْىَ الآنَ أَكْثَرُ مِمَّا قَبْلُ بِثَلاَثِ مَرَّاتٍ‏.‏ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ، وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ الشَّيْطَانُ ـ يَعْنِي يَمِينَهُ ـ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً، ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ‏.‏ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ، فَمَضَى الأَجَلُ، فَتَفَرَّقْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ‏.‏ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ، غَيْرَ أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ، قَالَ أَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ‏.‏ وَغَيْرُهُ يَقُولُ فَعَرَفْنَا مِنْ الْعِرَافَةِ

Werger

Ebdurehman kurê Ebû Bekir (razîbûna Xwedê li ser wan be) wiha rivayet dike: Kesên Suffayê mirovên xizan bûn. Pêxember ﷺ carekê ferman kir:

"Kî xwarina du kesan li cem wî hebe, bila sêyemîn kesekî jî bi xwe re bibe; û kî xwarina çar kesan li cem wî hebe, bila pêncemîn an şeşemîn kesekî jî bi xwe re bibe," an jî gotineke mîna vê got. Ebû Bekir sê kes anîn, lê Pêxember ﷺ deh kes anîn. Ebû Bekir bi sê endamên malbata xwe re bû (ez, bavê min û diya min - ango jina min û xizmetkarê me yê ku ji bo mala me û mala Ebû Bekir hevpar bû, lê ravîker di vê yekê de guman dike). Ebû Bekir li cem Pêxember ﷺ şîv xwar û heta nimêja Eşayê li wir ma. Paşê vegeriya û heta ku Resûlullah ﷺ şîva xwe xwar li bendê ma. Piştî ku beşek ji şevê derbas bû, ew vegeriya mala xwe. Jina wî jê pirsî: "Çi te ji mêvanên te dûr xist?" Wî got: "Te şîv da wan?" Wê got: "Wan red kir ku heta tu neyî şîvê bixwin. Me xwarin pêşkêşî wan kir lê wan qebûl nekir." (Ebdurehman dibêje:) Ez veşartim, lê wî got: "Ey Gunser!" Û dua kir ku guhên min bên jêkirin û ez scold kirim. Paşê ji wan re got: "Bixwin!" û zêde kir: "Ez ê qet vê xwarinê nexwim." Bi Xwedê sond! Her carê me destek xwarin hildida, ji binî ve bêtirî wê destê xwarin zêde dibû heta ku hemûyan têra xwe xwarin û xwarina mayî ji ya berê zêdetir bû. Ebû Bekir li xwarinê nihêrî û dît ku ew qasî ya berê ye an zêdetir e. Wî bangî jina xwe kir: "Ey xwişka Benî Firas!" Wê got: "Ey ronahiya çavên min! Na, niha ev xwarin sê qatê ya berê ye." Paşê Ebû Bekir jê xwar û got: "Ew sond ji ber Şeytan bû." Paşê destek jê xwar û yên mayî bir cem Pêxember ﷺ û ew xwarin li cem Pêxember ﷺ ma. Di navbera me û qomekî de peymanek hebû; dema ku dema peymanê qediya, em bûn donzde kom û her komek bi mêrekî dihat birêvebirin. Xwedê dizane ka bi her serokî re çend kes hebûn. Lêbelê, Pêxember ﷺ bi her komê re serokek şand û hemûyan ji wê xwarinê xwarin.

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Xwarina Ebû Bekr ji aliyê Allah ve hat pîroz kirin û gelek kes têr kirin.

Wateya peyvên dijwar
Es-Suffa

Cihek li kêleka mizgefta Pêxember ﷺ ku sahabeyên hewcedar lê diman.

bereket

Pîroziya Allahê ku bi saya wê qencî û sûd zêde dibin.

Îşa

Nimêja şevê ya ku misilman piştî rohilatê rojê dikin.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku parvekirina xwarinê bi hewcedaran û mêvanan re pêşniyar e, û mirovên din li gorî şiyana xwe teşwîq bikin ku bi dilovanî tevbigere. Zêdebûna ecêb a xwarinê nîşana bereketa Allah e. Sonda Ebû Bekr û xwarina wî ya paşê her wiha nîşan didin ku gotinek di hêrsê de nayê gotin ne mecbûr e ku bibe sedema serhişkiyê: wî paşê xwar û bandora şeytanê li ser sondê xwe nas kir.

Dersên ji bo îro
  1. Kesekî ku xwarina wî kêm e vexwîne ku bi te re bixwe, her çend xwarina te sade be.
  2. Li gorî şiyana xwe parve bike û bawer bike ku dilovaniyê li cem Allah qîmet heye.
  3. Heke di hêrsê de sond bixwî, rêyek berpirsiyar ji bo çareserkirina wê bibîne û nehêle serbilindî rêberiya te bike.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.