Sahih al-Bukhari, hedîsa 3582
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، وَعَنْ يُونُسَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَصَابَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ قَحْطٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَبَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ جُمُعَةٍ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتِ الْكُرَاعُ، هَلَكَتِ الشَّاءُ، فَادْعُ اللَّهَ يَسْقِينَا، فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا. قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ السَّمَاءَ لَمِثْلُ الزُّجَاجَةِ فَهَاجَتْ رِيحٌ أَنْشَأَتْ سَحَابًا ثُمَّ اجْتَمَعَ، ثُمَّ أَرْسَلَتِ السَّمَاءُ عَزَالِيَهَا، فَخَرَجْنَا نَخُوضُ الْمَاءَ حَتَّى أَتَيْنَا مَنَازِلَنَا، فَلَمْ نَزَلْ نُمْطَرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى، فَقَامَ إِلَيْهِ ذَلِكَ الرَّجُلُ ـ أَوْ غَيْرُهُ ـ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ، فَادْعُ اللَّهَ يَحْبِسْهُ. فَتَبَسَّمَ ثُمَّ قَالَ " حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ". فَنَظَرْتُ إِلَى السَّحَابِ تَصَدَّعَ حَوْلَ الْمَدِينَةِ كَأَنَّهُ إِكْلِيلٌ.
Enes (razîyallahu anh) wiha rivayet dike: Di dema Resûlullah ﷺ de xelkê Medîneyê rastî ziwabûnê hatin. Dema ku Pêxember ﷺ roja Înê xutbe dida, mêrekî rabû û got:
"Ey Resûlullah! Hesp û pez helak bûn. Ji Xwedê re dua bike da ku baranê li me bibarîne." Pêxember ﷺ her du destên xwe bilind kirin û dua kir. Wê demê ezman mîna camê zelal bû. Ji nişka ve bayek rabû, ewr çêbûn û kom bûn, paşê ezmanê barana xwe ya giran barand. Em ji mizgeftê derketin û di nav avê de meşiyayîn heta ku em gihîştin malên xwe. Baran heya Îna din berdewam kir. Heman kes an jî kesekî din rabû û got: "Ey Resûlullah! Xanî hilweşiyan. Ji Xwedê re dua bike da ku baranê rawestîne." Li ser vê yekê Pêxember ﷺ bişirî û got: "Li dora me, ne li ser me!" Min li ewran nihêrî û dît ku ew li dora Medîneyê belav bûn û mîna tacekê xuya dikirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji bo baranê û parastin ji zirarên wê dua kir.
Hadîs sedemê bi xwe dibêje: ziwabûn li niştecihên Medîneyê ketibû û heywan ji ber wê êş dikêşandin. Piştî baranên giran ên domdar, mirov ji Pêxember ﷺ xwestin ku ji Xwedê bixwaze baranê rawestîne.
Gotineke wêneyî ye ji bo barana pir giran.
Dua ye ku baran li derveyî bajêr bibare, da ku mirov ji zirarê bên parastin.
Ewr li dora Medîneyê ji hev veqetiyan û dorêk çêkirin.
Zanayan ji vê derdixin ku dema mirov di tengasiyê de ne, di dema xutbeya înê de ji îmamê xwestina duakirinê destûr e. Pêxember ﷺ destên xwe rakir û ji bo baranê dua kir; ev delîl e ku di dema xutbeyê de ji bo baranê dua kirin destûr e. Peyvên “Li dora me, ne li ser me” nîşan didin ku mirov dikare ji Xwedê bixwaze ziraran ji holê rake, bêyî ku bixwaze hemû bereketan ji holê rake. Çar mezhebên hiqûqî yên sunî duaya baranê wekî kiryareke di şerîetê de hatî destnîşankirin nas dikin; şekl û şertên wê yên rasttir di pirtûkên wan ên fiqhê de bi hûrgulî tên nîqaşkirin.
- Di dema ziwabûnê û tengasiyên din de ji Xwedê alîkarî bixwazin û bi dilsozî dua bikin.
- Ne tenê ji bo sivikkirinê, lê ji bo parastinê li hember zirar û zehmetiyan jî dua bikin.
- Dema kesekî di tengasiyê de alîkarî dixwaze, guhê xwe bidinê û li çareseriyeke guncaw bigerin.
Ev vegotina sahîh jî derbarê xwestina baranê ye û bi vî awayî ravekirina duaya Pêxember temam dike.
Sahih al-Bukhari · #3583 (Sahih)Ev vegotina sahîh di heman pirtûka derbarê fezîlet û nîşaneyên Pêxember ﷺ de ye û derbarê kerametên ku jê re hatine dayîn agahiyên zêde pêşkêş dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.