Sahih al-Bukhari, hedîsa 36
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Harami ibn Hafsji al‑Bukhari re vegotحَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ
- 2Abd al‑Wahidعَبْدُ الْوَاحِدِ
- 3Umaraعُمَارَةُ
- 4Abu Zur'a ibn Amr ibn Jarirأَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ
- 5Abu Hurayraأَبَا هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " انْتَدَبَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ إِيمَانٌ بِي وَتَصْدِيقٌ بِرُسُلِي أَنْ أُرْجِعَهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ، أَوْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ، وَلَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي مَا قَعَدْتُ خَلْفَ سَرِيَّةٍ، وَلَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha ragihand: Pêxember ﷺ ferman kir:
"Allah Teala ji bo kesê ku tenê ji ber baweriya bi Min û piştrastkirina Resûlên Min di rêya Min de derdikeve, soz daye ku wî bi tiştê ku bidest xistiye yan ji ecir yan jî ji xenîmetê vegerîne, an jî wî bikeve Bihiştê. Heke ne ji ber zehmetiya li ser ummeta min bûya, min ê tu caran li pey tiştekî/serbaziyekê nemaya. Min dixwest ku ez di rêya Allah de werim kuştin, paşê werim vejandin, dîsa werim kuştin, dîsa werim vejandin, û dîsa werim kuştin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Niyeta baweriyê ya dilpak hewlê li riya Allah dike sedema xelatek mezin.
Di vê çarçoveyê de, ev gotin tê wateya seferiyeke leşkerî ya rewa ku bi niyeta olî ya dilpak hatiye kirin.
Mal û milkên ku di dema kampanyayeke leşkerî ya rewa de, li gorî rêgezên Îslamê, tên bidestxistin.
Seferiyeke leşkerî ya ku Pêxember ﷺ bi xwe tê de nebû.
Zanyarên klasîk tekez dikin ku xelat bi niyetê ve girêdayî ye: divê baweriya bi Allah û şandiyên Wî bibe sedema kirinê, ne berjewendiya kesane an navdarî. Nivîs hem vegera bi xelat an talanê û hem jî Cennetê ji bo yê ku di şer de dikeve behs dike. Gotinên Pêxember ﷺ daxwaza wî ya şehîdbûnê nîşan didin, lê di heman demê de nîşana xemgîniya wî ne ku derketinên dubare civaka wî giran bikin. Zanyar vê wekî teşwîqkirina tundûtûjiya bêdestûr naxwînin: cîhad û şerê çekdarî di bin rêgez û desthilatdariyên diyarkirî de ne.
- Dema ku tu hewlek girîng dide, niyeta xwe kontrol bike û wê ber bi razîbûna Allah ve bibe, ne ber bi pesindana kesên din.
- Rêyên xizmeta civaka xwe bibîne bêyî ku tu bê hewceyî barê kesên din bikî.
- Tu caran nivîsên olî yên derbarê şerê de ji rêgez û rêveberiya desthilatdar a têkildar qut neke.
Ev rivayet pesnê kesê dide ku Şeva Qedrê bi bawerî û bi hêviya xelata Allah di nimêjê de derbas dike; her du nivîs bawerî û xelatê bi hev ve girêdidin.
Sahih al-Bukhari · #37 (Sahih)Ev hedîs behsa îbadeta dilpak û xelata Allah dike û bi vî awayî bi niyeta ku di navenda vê rivayetê de ye re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.