Sahih al-Bukhari, hedîsa 3601
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَتَكُونُ فِتَنٌ، الْقَاعِدُ فِيهَا خَيْرٌ مِنَ الْقَائِمِ، وَالْقَائِمُ فِيهَا خَيْرٌ مِنَ الْمَاشِي، وَالْمَاشِي فِيهَا خَيْرٌ مِنَ السَّاعِي، وَمَنْ يُشْرِفْ لَهَا تَسْتَشْرِفْهُ، وَمَنْ وَجَدَ مَلْجَأً أَوْ مَعَاذًا فَلْيَعُذْ بِهِ ". وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُطِيعِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ نَوْفَلِ بْنِ مُعَاوِيَةَ،، مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ هَذَا، إِلاَّ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، يَزِيدُ " مِنَ الصَّلاَةِ صَلاَةٌ مَنْ فَاتَتْهُ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ ".
Ebdul-Ezîz el-Uweysî ji me re vegot, Îbrahîm ji me re vegot, ji Salih bîn Keysan, ji Ibn Şîhab, ji Ibn el-Museyyeb û Ebû Seleme bîn Ebdurrahman ku Ebû Hureyre (Xwedê jê razî be) got: Resûlullah ﷺ got:
"Wê fitne çêbibin; di wan de yê rûniştî ji yê rawestiyayî çêtir e, yê rawestiyayî ji yê dimeşe çêtir e, û yê dimeşe ji yê direve çêtir e. Kî xwe li wan fitneyan bide, ew ê wî bigirin. Loma kî cihê penahê an parastinê bibîne, bila xwe biparêze." Her wiha ji Ibn Şîhab, Ebû Bekr bîn Ebdurrahman bîn el-Haris ji min re vegot, ji Ebdurrahman bîn Mutî' bîn el-Eswed, ji Newfel bîn Muawiye, mîna vê hedîsa Ebû Hureyre, lê Ebû Bekr zêde kir: "Di nav nimêjan de nimêjek heye, kî wê winda bike, wekî ku malbat û malê xwe winda kiribe ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema fitneyê de dûrketin ewletir e ji wê ku mirov xwe bide nav wê.
Pirjimara fitneyê: ceribandin û aloziyên ku bawerî û civakê dixin ber ceribandinê.
Cih an rewşeke ewle ku mirov tê de xwe ji aloziyê dûr digire.
Bi awayekî çalak li pey aloziyê ketin, bi metirsiya ku mirov tê de tevlihev bibe an jê re bê kişandin.
Zanyarên klasîk rave dikin ku rêza rûniştinê, rawestandinê, meşînê û bezînê hişyariyê dide li dijî tevlîbûna her ku diçe zêdetir di fitneya wêranker de. Ew ji vê yekê fermaneke giştî dernaxînin ku mirov neheqî an alîkariya pêwîst paşguh bike: sepandin bi cewherê aloziyê û berpirsiyariya kesê ve girêdayî ye. Gava tevlîbûn zirarê zêde dike û ji bo armanceke olî ya eşkere sûdê nake, dûrketin û penageh lêgerîn ewletir e.
- Li pey pevçûn û nakokiyan neke, dema hebûna te tenê aloziyê zêde dike.
- Di dema aloziyên civakî de ji peyamên teşwîqker dûr bisekine û berî parvekirinê agahiyan piştrast bike.
- Ji Allahê xwe parastinê bixwaze û dema fitne bawerî an ewlehiyê tehdît dike, li cihêkî ewle bigere.
Ev rivayeta Ebu Seîd el-Xudrî bi hişyariya ku meriv li pey ceribandinan neke re têkildar e.
Sahih al-Bukhari · #3603 (Sahih)Rivayet behsa aliyekî tercîhkirî û aloziyê dike; ji ber vê yekê bi mijara ceribandinan û parastina baweriyê ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #7064 (Sahih)Ev rivayet behsa helwestê di dema cudahiyên giran de dike û şîreta ku mirov bêhişyarî nekeve nav fitneyê temam dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.