Sahih al-Bukhari, hedîsa 3811
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْهَزَمَ النَّاسُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُجَوِّبٌ بِهِ عَلَيْهِ بِحَجَفَةٍ لَهُ، وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ رَجُلاً رَامِيًا شَدِيدَ الْقِدِّ، يَكْسِرُ يَوْمَئِذٍ قَوْسَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، وَكَانَ الرَّجُلُ يَمُرُّ مَعَهُ الْجَعْبَةُ مِنَ النَّبْلِ فَيَقُولُ انْشُرْهَا لأَبِي طَلْحَةَ. فَأَشْرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَى الْقَوْمِ، فَيَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، لاَ تُشْرِفْ يُصِيبُكَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ الْقَوْمِ، نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ. وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ، أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا، تُنْقِزَانِ الْقِرَبَ عَلَى مُتُونِهِمَا، تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ، ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلآنِهَا، ثُمَّ تَجِيآنِ فَتُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ، وَلَقَدْ وَقَعَ السَّيْفُ مِنْ يَدَىْ أَبِي طَلْحَةَ إِمَّا مَرَّتَيْنِ، وَإِمَّا ثَلاَثًا.
Enes (rz) wiha rivayet dike: Di roja şerê Uhudê de, xelk ji pêxember ﷺ revîn û wî tenê hiştin, lê Ebû Talha li ber pêxember ﷺ sekinibû û bi mertalê xwe ew diparast. Ebû Talha tîravêjekî jêhatî bû û kevana wî gelek xurt bû. Wê rojê wî du an sê kevan şikandin. Gava kesekî bi tûrikê tîran re derbas dibû, pêxember ﷺ digot:
"Wan ji bo Ebû Talha vala bike." Dema ku pêxember ﷺ serê xwe bilind dikir da li dijminan binêre, Ebû Talha digot: "Ey Pêxemberê Xwedê! Bav û dayika min qurbana te bin! Serê xwe bilind neke, nexwe tîrek ji tîrên dijmin li te dikeve. Bila stûyê min li şûna stûyê te be." Min dît ku Aişe binta Ebû Bekir û Ummu Suleym cilên xwe hildabûn heta ez karibim zîvên lingên wan bibînim; wan meşkên avê li ser pişta xwe hilgirtibûn û av dirijandin devê mirovan, paşê vedigeriyan û wan tijî dikirin û dîsa dihatin û av dirijandin devê mirovan. Wê rojê şûrê Ebû Talha du an sê caran ji destê wî ket.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Talha Pêxember ﷺ parast, lê jinan avê ji birîndaran re anîn.
Hadîs bûyerên roja Şerê Uhudê vedibêje: Ebû Talha Pêxember ﷺ parast, û Aîşe û Ummu Suleym ji mirovan re av anîn.
Alîkarên ji Medîneyê ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê.
Cihê ku tîr lê dihatin hilgirtin.
Tûrikeke veguhêzbar ji bo hilgirtina avê.
Zanyarên klasîk dibêjin ku parastina Pêxember ﷺ ji aliyê Ebû Talha ve mînaka wêrekî û dilsozîya rastîn e. Rivayet herwiha nîşan dide ku jin dikaribûn di dema şer de alîkariya pratîk bikin, wekî lênêrîna birîndaran û dayîna avê ji wan re. Gotinên Ebû Talha yên derbarê sînga xwe ya li pêş sînga Pêxember ﷺ îradeya fedakariyê diyar dikin; ew ne fermaneke giştî ne ku mirov bêhiş xwe bixe xeteriyê.
- Kesên ku ji te re hatine spartin biparêze û bi wêrekî tevbigere, bêyî ku li xeteriya bênehişt bigere.
- Di rewşên dijwar de alîkariya pratîk bike: dayîna avê û lênêrîna birîndaran dikare gelek girîng be.
- Jêhatîbûnên xwe bi baldarî pratîk bike, da ku dema yên din pişta xwe bi te ve girêdidin bikaribî wan bi kar bînî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.